55ο Φεστιβάλ Φιλίππων – Θάσου

Αρχαίο θέατρο Φιλίππων

 

Το στίγμα του 55ου Φεστιβάλ Φιλίππων – Θάσου

 

«Είμαστε μονάχοι στο χάλυβα»

Ν.Κ.

Το φετινό μας ραντεβού, η φετινή μας δίψα είναι η ποίηση.
Από κει θα κλέψουμε θάρρος, αναπνοή, βηματισμό, θάλασσα, βουνό, πίστη, νερό.
Θα ξαναβρεθούμε στα εφτά σημεία του φεστιβάλ με εφτά+δύο ποιητές.
Στους Φιλίππους, στην Καβάλα, στη Θάσο.
Θα φτιάξουμε 7+2 προσωπογραφίες. 7+2 πορτρέτα ποιητών.
Εφτά γιατί η Ποίηση είναι ένα από τα θαύματα του κόσμου και +δύο
γιατί είναι η παντοτινή μας συντροφιά – παρηγοριά.
Θέλουμε να ακουστούν τα ονόματά τους σαν πυροβολισμός.
Σαν ξόρκι.
1. Νίκος Καρούζος
2. Μανόλης Αναγνωστάκης
3. Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου
4. Μίλτος Σαχτούρης
5. Μάτση Χατζηλαζάρου
6. Γιάννης Βαρβέρης
7. Αργύρης Χιόνης,
7+2. Ιωάννης Κωνσταντινίδης - Γ. Ξ. Στογιαννίδης.
Δώσαμε το θέμα μας  σε συγγραφείς, ποιητές, ηθοποιούς, συνθέτες, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές.
Ο καθένας, έχει αναλάβει και μια προσωπογραφία.
Οι παραγωγές μας αυτές είναι πολύ «φτωχές» - δεν έχουν καν τα μέσα να ψευτίσουν - όχι μόνο λόγω εποχής,
αλλά και λόγω του θέματος, της φύσης του, της «απαίτησης» των ιδίων των ποιητών.
Θοδωρής Γκόνης
Καλλιτεχνικός Διευθυντής

 

Φεστιβάλ Φιλίππων Ιούλιος

7, 8  
«Ιππής» του Αριστοφάνη, Θέατρο
ΚΘΒΕ - Θέατρο "Ακροπόλ", Σκηνοθεσία: Σταμάτης Φασουλής
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 18€, φοιτ.15€
11 
“Με ανοιχτά φτερά”, συναυλία
συναυλία Μάριου Φραγκούλη
Κάστρο. 15€, φοιτ.10€
13    
«Αναζητώντας τον Αττίκ», μουσική Παράσταση
του Λάμπρου Λιάβα, Σκηνοθεσία: Σοφία Σπυράτου
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 20€, φοιτ.17€
14,15 
«Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Ευριπίδη, Θέατρο
5η ΕΠΟΧΗ - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Βέροιας, Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων.  17€, φοιτ.12€
21 
«Νεφέλες» του Αριστοφάνη, Θέατρο
Εθνικό Θέατρο, Σκηνοθεσία: Νίκος Μαστοράκης
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 15€, φοιτ.12€
22 
“Από την Κάρμεν στην Τραβιάτα”, OPERA GALA
Σύλλογος «Οι Φίλοι της Μουσικής», σε συνδιοργάνωση με
το 13ο Διεθνές Φεστιβάλ "Γιάννη Α. Παπαϊωάννου" & το 55ο Διεθνές Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 10€, φοιτ.5€
27,28 
«Όρνιθες» του Αριστοφάνη, Θέατρο
ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, Σκηνοθεσία-Απόδοση: Γιάννης Κακλέας
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 15€, ανεργ.12€
30,31 
«Έως όρθρου βαθέoς», Θέατρο
Φεστιβάλ Φιλίππων Θάσου - Δύο ολονυχτίες με 7+2 ποιητές
Κάστρο Καβάλας. 10€

Δευτέρα 30 Ιουλίου

Νίκος-Aλέξης Ασλάνογλου «Δεν μου ανήκει τίποτα», Παράσταση
Σκηνοθετική επιμέλεια: Γιάννης Ρήγας
Συμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος

Νίκος Καρούζος: «Η έλαφος των άστρων»
Σκηνοθεσία και Ερμηνεία: Βασίλης Παπαβασιλείου

Mίλτος Σαχτούρης: «To Bαπόρι», Περφόρμανς
Mουσική-Εικόνα: Lost Bodies
Ερμηνεία:'Ολια Λαζαρίδου, Θάνος Κόης, Αντώνης Παπασπύρου
Μανόλης Αναγνωστάκης: «Είμαι αριστερόχειρ ουσιαστικά», Παράσταση
Δραματουργική επεξεργασία: Μισέλ Φάις
Σκηνοθετική επιμέλεια: Αλεξία Καλτσίκη
Ερμηνεία: Θανάσης Δόβρης

Τρίτη 31 Ιουλίου

Μάτση Χατζηλαζάρου: «Σβήσε το πρόσωπό μου και ξαναρχίζουμε», Παράσταση
Δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία: Δήμητρα Κονδυλάκη
Ερμηνεία: Δέσποινα Παπάζογλου
Αργύρης Χιόνης: «Ακίνητος στου ποταμού την κοίτη», Παράσταση
Σκηνοθεσία &ι Ερμηνεία: Μιχάλης Βιρβιδάκης
Παρ/γή βίντεο παράστασης: Σταύρος Ψυλλάκης
Σύνθεση ήχων: Δημήτρης Ιατρόπουλος
Γιάννης Βαρβέρης: «...και μέχρι εκεί που πια δεν τον έβλεπε ούτε αυτή - η πολυθρόνα του»
(από τη συλλογή Ο ΚΥΡΙΟΣ ΦΟΓΚ). H παρουσία του απόντος Γιάννη Βαρβέρη.
Ποιήματα, κείμενα σαν ποιήματα και ένα τραγούδι των "Χειμερινών Κολυμβητών"
από την Γεωργία Τριανταφυλλίδου. Συμμετέχει νεανικό μουσικό σχήμα με την Τότα Ευλαβή 
και την σύμπραξη του Αργύρη Μπακιρτζή.
Ιωάννης Κωνσταντινίδης - Γ.Ξ. Στογιαννίδης: «Από τις επαναστατικές προπόσεις στις εξεγέρσεις της καρδιάς»
Ένα πανόραμα ποιητών της Καβάλας στον 20ο αιώνα.
Επιμέλεια: Κοσμάς Χαρπαντίδης

Φεστιβάλ Φιλίππων Αύγουστος

3, 4
«Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη, Θέατρο
Θέατρο του Νέου Κόσμου. Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Θέατρο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 18€, φοιτ.15€
5
«Η συνάντηση του καλοκαιριού» Συναυλία
Φίλιππος Πλιάτσικας - Ελεωνόρα Ζουγανέλη
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 15€
6 
«Δον Ζουάν-η επιστροφή» του Έντεν φον Χόρβατ, Θέατρο
Διασκευή - Σκηνοθεσία: Γιώργος Κιμούλης
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 17€, φοιτ.12€
7, 8 
«Άθλοι του Ηρακλή» της Κάρμεν Ρουγγέρη, παιδική Παράσταση
Culture Factory
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 13€, οικ/κὀ 4 εισ. 40€
10 
«Αμφιτρύων» του Μολιέρου, Θέατρο
Εθνικό Θέατρο, Σκηνοθεσία: Λευτέρης Βογιατζής
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 15€, φοιτ.12€
12 
«Το μεγάλο μας τσίρκο» τoυ Ιάκωβου Καμπανέλλη, Θέατρο
ΚΘΒΕ - Θέατρο Ακροπόλ, Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 18€, φοιτ.15€
18 
«Περικλής» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Θέατρο
Εθνικό Θέατρο, Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 15€, φοιτ.12€
24,25 
«Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή, Θέατρο
Αρτivities - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Βόλου, Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων. 17€, φοιτ.14€

Φεστιβάλ Θάσου Ιούλιος

20,21 
«Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Ευριπίδη, Θέατρο
5η ΕΠΟΧΗ - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Βέροιας,  Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης
Αρχαίο Θέατρο Θάσου. 17€, φοιτ.12€
27, 28 
«Καταλόγια» Θέατρο Κύκλος, Δρώμενο
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Οικονομίδης
Αρχαίο Θέατρο Θάσου. 10€, φοιτ.5€
30 
«Ο Αίσωπος σαν μύθος», «Ο χορός της Σαλώμης»,  Θέατρο Σκιών
Θρακικό Θέατρο σκιών -«Μικρός Διάκοσμος»
Αρχαίο Θέατρο Θάσου. 10€, φοιτ.5€

Φεστιβάλ Θάσου Αύγουστος

4 
«Δον Ζουάν - η επιστροφή» του Έντεν φον Χόρβατ, Θέατρο
Διασκευή - Σκηνοθεσία: Γιώργος Κιμούλης
Αρχαίο Θέατρο Θάσου. 17€, φοιτ.12€
5 
«Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη, Θέατρο
Θέατρο του Νέου Κόσμου, Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδ ωρόπουλος
Αρχαίο Θέατρο Θάσου. 18€, φοιτ.15€
9 
«Άθλοι του Ηρακλή» της Κάρμεν Ρουγγέρη, παιδική Παράσταση
Culture Factory
Αρχαίο Θέατρο Θάσου. 13€, οικ/κὀ 4 εισ. 40€
10 
«Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» του Πέτρου Ζούλια, Θέατρο
Θέατρο Βασιλάκου - Θεατρική Διαδρομή, Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας
Αρχαίο Θέατρο Θάσου.  18€, φοιτ.15€, παιδ.10 €
11 
«Το μεγάλο μας τσίρκο» τoυ Ιάκωβου Καμπανέλλη, Θέατρο
ΚΘΒΕ - Θέατρο "Ακροπόλ", Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Αρχαίο Θέατρο Θάσου. 18€, φοιτ.15€
16 
«Αγγέλα Παπάζογλου» του Γιώργη Παπάζογλου, Θέατρο
Θέατρο “Μεταξουργείο”, Σκηνοθεσία: Λάμπρος Λιάβας–Άννα Βαγενά
Αρχαίο Θέατρο Θάσου. 17€, φοιτ.12€

Παράλληλες εκδηλώσεις στο Κάστρο

11/8  «Την γλώσσα μού έδωσαν ελληνική» - Ομάδα X-ΟΔΟΣ είσοδος ελεύθερη 
13/8  “Tango Tango Ensemble” 5€
 
  
Ώρες έναρξης παραστάσεων
Για τον μήνα Ιούλιο οι παραστάσεις ξεκινούν στις 21:30
Για τον μήνα Αύγουστο οι παραστάσεις ξεκινούν στις 21:00
ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΣΠΟΤ

Προπώληση εισιτηρίων Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου

ΚΑΒΑΛΑ
Κέντρο πληροφόρησης επισκεπτών Δήμου Καβάλας (πρώην ΕΟΤ) Κεντρική Πλατεία (τηλ.: 2510-620566)
ΦΙΛΙΠΠΟΙ
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, την ημέρα της παράστασης
ΘΑΣΟΣ
Λιμένας, Δημοτικό κτίριο «Καλογερικό», Παλιό Λιμάνι Θάσου, Δευτέρα έως Παρασκευή 9:00-15:00
Billias Travel Service: Παύλου Μελά 37, Δευτέρα έως Σάββατο 9:00-14:00
Εφημερίδα «Θασιακή»: Δευτέρα έως Σάββατο 9:00-14:00
Cafι – bar «Mood»: 18ης Οκτωβρίου - Κ. Δημητριάδη, Καθημερινά 8:00 -18:00
Λιμενάρια Βιβλιοπωλείο «Δαίμων»: Διασταύρωση Λιμεναρίων Δευτέρα έως Σάββατο: 9:00-14:00, 17:00-22:00
Σκάλα Ποταμιάς: Open Sea Cafι – bar, Καθημερινά: 10:00-22:00, τηλ.: 25930 58371/ 9:00-14:00
ΔΡΑΜΑ
Βιβλιοπωλείο ΣΟΝΕΤΟ, Βενιζέλου 64 (τηλ.: 25210-33474)
ΞΑΝΘΗ
Βιβλιοπωλείο Μιχάλη Σπανίδη, Θερμοπυλών & Πλάτωνος 11

Ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου

« Ηρακλής Μαινόμενος » by New York Aquila Theatre

Video τρέηλερ

Η θεατρική ομάδα Aquila Theatre από τη Νέα Υόρκη, για πρώτη φορά στην
Αθήνα, παρουσιάζει τη νέα της παραγωγή Ηρακλής (Μαινόμενος) του Ευριπίδη
Μετάφραση & Διασκευή: Peter Meineck
Σκηνοθεσία: Desiree Sanchez
Διάρκεια: 75΄ (χωρίς διάλειμμα)
στα αγγλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους
στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
την Κυριακή 22, Δευτέρα 23 και Τρίτη 24 Ιουλίου 2012, στις 21:00
Workshop
Δευτέρα 23 Ιουλίου 2012,  ώρα 17:00 - 18:30
«Η Αλήθεια της Μάσκας» με τον Peter Meineck

Το Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Αθήνα τη θεατρική ομάδα Aquila Theatre από τη Νέα Υόρκη, στη νέα της, ερευνητικής φύσης, παραγωγή « Ηρακλής ». Η παράσταση είναι βασισμένη στο συγκλονιστικό έργο Ηρακλής Μαινόμενος του Ευριπίδη, η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Αμφιθέατρο Bovard του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας, στο Los Angeles τον Μάρτιο του 2012.

Το έργο θα φιλοξενηθεί στο Θέατρο του ΙΜΚ για τρεις μόνο παραστάσεις: Κυριακή 22, Δευτέρα 23 και Τρίτη 24 Ιουλίου 2012, στις 21:00. Οι παραστάσεις πλαισιώνεται με workshops καθώς και με ανοικτές συζητήσεις του θιάσου με το κοινό στο τέλος των παραστάσεων.

Το έργο:

Το έργο ξεκινά στον οίκο του Ηρακλή στην Αρχαία Θήβα. Ο Ηρακλής απουσιάζει για περισσότερο από ένα χρόνο, υπηρετώντας τον ηγεμόνα του Άργους, Ευρυσθέα. Η τελευταία του αποστολή αφορούσε στην κατάβασή του στον κάτω κόσμο ώστε να φέρει τον τρικέφαλο σκύλο φύλακα του Άδη, Κέρβερο. Κανείς δεν είχε νέα του Ηρακλή από τότε, και η θηβαϊκής καταγωγής σύζυγός του Μεγάρα θεωρεί ότι είναι νεκρός. Ενώ ο Ηρακλής βρίσκεται ακόμη μακριά, η Θήβα μαστίζεται από εμφύλιο πόλεμο, και ο Λύκος καταλαμβάνει την εξουσία στη Θήβα, όπου βασιλεύει παράνομα και καταδικάζει την οικογένεια του Ηρακλή σε θάνατο.. Ο Ηρακλής, γιος του Δία, έχει επίσης και ένα θνητό πατέρα, τον Αμφιτρύωνα, ο οποίος απελπισμένα προσπαθεί να εξαγοράσει χρόνο ελπίζοντας ότι ο γιος του θα επιστρέψει. Ο Ηρακλής επιστρέφει και θριαμβεύει σκοτώνοντας τον Λύκο. Όμως, με παρέμβαση της θεάς Ήρας, καταλαμβάνει τον Ηρακλή μανία και μέσα στην τρέλα του σκοτώνει και τη δική του γυναίκα Μεγάρα όπως και τα παιδιά του, για να συνειδητοποιήσει αργότερα την αλήθεια και να καταρρεύσει.

Ο Ηρακλής Μαινόμενος παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα, τo 416 π.Χ. στη διάρκεια του ολέθριου Πελοποννησιακού Πολέμου εναντίον της Σπάρτης και των συμμάχων της. Ο Ευριπίδης βασίζεται στον γνωστό μύθο του Ηρακλή και δημιουργεί μια συγκλονιστική τραγωδία για την επιστροφή ενός πολεμιστή, ο οποίος, αντί να διασώσει τη δική του οικογένεια, της εναντιώνεται σε μια έκρηξη τρέλας. Ο Ευριπίδης έγραψε αυτό το έργο για μια κοινωνία τραυματισμένη εξαιτίας της μακράς, ανηλεούς σύγκρουσης αναδεικνύοντας τις επιπτώσεις του πολέμου στην οικογένεια, που μένει πίσω, στην πατρίδα. Ο Ηρακλής Μαινόμενος θέτει δύσκολα ερωτήματα για το πώς ένας άνδρας βουτηγμένος στο αίμα της μάχης θα μπορούσε ποτέ να επανενταχθεί σε μια κοινωνία εν καιρώ ειρήνης. Μολονότι ακραία ως προς το περιεχόμενό της, η τραγωδία Ηρακλής Μαινόμενος προβάλει με τον πιο σαφή τρόπο την ένταση του πολέμου και τις συνέπειες του, που οδηγούν στη βία. Ο Ηρακλής Μαινόμενος είναι μια ιστορία που απευθύνεται απερίφραστα και άμεσα στους ανθρώπους του σήμερα.

Η Παράσταση

Ο Ηρακλής του Aquila Theatre είναι μία παράσταση που συνδυάζει την « αλήθεια » του Ευριπίδη και των αρχαίων Ελλήνων με το σήμερα εφαρμόζοντας σύγχρονες πρακτικές και νέα μέσα στην παράσταση του αρχαίου κειμένου. Ο Peter Meineck, διακεκριμένος μεταφραστής κλασικών έργων, Ιδρυτής και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Aquila Theatre, στη νέα μεστή μετάφραση του έργου ορίζει έναν ξεκάθαρο στόχο σε συνεργασία με την σκηνοθέτιδα Desiree Sanchez. Αντιπαραβάλλει την τρέλα του πολέμου με την τρέλα του ίδιου του Ηρακλή, χρησιμοποιώντας το έργο που γράφτηκε το 416 π.Χ. για να επισημάνει τόσο τον παραλογισμό και την ωμότητα του πολέμου, διαχρονικά, όσο και τη σκληρή πραγματικότητα των χιλιάδων βετεράνων πολέμου, που επιστρέφοντας στη χώρα τους βιώνουν έντονες καταστάσεις μετά-τραυματικού στρες. Το Aquila Theatre καινοτομεί αντικαθιστώντας τον γνώριμό χορό των γερόντων -βετεράνων της εποχής – στην τραγωδία, με την προβολή αληθινών μαρτυριών on camera από Αμερικανούς βετεράνους, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι υπηρέτησαν στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο Βιετνάμ, στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, προϊόν μακρόχρονης έρευνας και καταγραφής.

Σημειώνεται από τους συντελεστές του Aquila: « Στον Ηρακλή ο χορός αποτελείται από Θηβαίους βετεράνους: άνδρες που είχαν υπηρετήσει την πατρίδα τους οι οποίοι τώρα είναι ιδιαίτερα αδύναμοι, τόσο πολιτικά όσο και σωματικά, ώστε να αντισταθούν στο νέο τύραννο, τον Λύκο, και να προστατεύσουν την οικογένεια του Ηρακλή, που είναι καταδικασμένη σε θάνατο. Ο χορός της παράστασης του Aquila αποτελείται από αμερικανούς βετεράνους, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι υπηρέτησαν στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο Βιετνάμ, στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Θέσαμε μια σειρά από ερωτήματα βασισμένα στο περιεχόμενο των χορικών του Ηρακλή και ταξιδέψαμε σε όλη τη χώρα κάνοντας συνεντεύξεις με αυτούς τους ανθρώπους, κινηματογραφήσαμε τις απαντήσεις τους, τις οποίες προβάλλουμε ως οργανικό μέρος της παράστασης.

Είναι μια τολμηρή ιδέα για τον ελληνικό χορό, αλλά σίγουρα ελπίζουμε ότι ενέχει αλήθεια, συναίσθημα και βάθος, ενώ ταυτόχρονα θέτει αυτό το αρχαίο έργο απέναντι σε σύγχρονες ανησυχίες αναδεικνύοντας την αιώνια δυναμική της ελληνικής τραγωδίας.

Ο Ευριπίδης γνώριζε ότι οι πόλεμοι δεν μπορούν να διεξάγονται χωρίς να προκαλούν καταστροφικές συνέπειες στην πατρίδα. Ο δικός μας στόχος στην παραγωγή του «Ηρακλή» έγκειται στην αξιοποίηση του έργου του Ευριπίδη ώστε να κάνουμε τους ανθρώπους να σκεφτούν το κόστος και τις ολέθριες επιπτώσεις του πολέμου αλλά και το καθήκον της φροντίδας που οφείλουμε στους ανθρώπους, που στρατολογούνται για να πολεμήσουν, μετά την επιστροφή τους.. »

Η παράσταση, εκτός από τις προβολές, που είναι οργανικά δεμένες με το έργο, χρησιμοποιεί λιτά σκηνικά και κοστούμια, ενώ οι ηθοποιοί, στην πλειοψηφία τους και σε πλήρη αντίθεση με τους αληθινούς ανθρώπους – βετεράνους των προβολών, χρησιμοποιούν μάσκες για να ερμηνεύσουν τα κεντρικά πρόσωπα του δράματος, υποστηρίζοντας ότι η ερμηνεία ενός ηθοποιού με μάσκα είναι στην πραγματικότητα περισσότερο επιβλητική από μία ρεαλιστική ερμηνεία. Οι μάσκες έχουν φιλοτεχνηθεί από τον David Knezz και είναι βασισμένες στις έρευνες του Peter Meineck.

Την παρουσίαση του έργου στην Αθήνα πλαισιώνουν τόσο ανοικτές συζητήσεις του θιάσου με το κοινό μετά από  κάθε παράσταση, όσο και από ένα workshop:

Workshop: «Η Αλήθεια της Μάσκας» με τον Peter Meineck

Ο Peter Meineck, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης (NYU) και ιδρυτής του Aquila Theatre θα πραγματοποιήσει Εργαστήριο με τίτλο «Η Αλήθεια της Μάσκας». Σε αυτό θα εξερευνήσει, μαζί με τους συμμετέχοντες, το ρόλο της τραγικής μάσκας σε μία παράσταση σε συνδυασμό με τις τεχνικές σωματικού θεάτρου του Aquila αλλά και την έρευνά του στις γνωστικές σπουδές, τη νευροεπιστήμη και τη φιλοσοφία. Ο Meineck θεωρεί ότι η σωστή χρήση της μάσκας μπορεί να οδηγήσει σε εντονότερη εκφραστικότητα από ότι το ανθρώπινο πρόσωπο και να προκαλέσει στο θεατή βαθύτερες συναισθηματικές αντιδράσεις. Το εργαστήριο είναι ανοικτό σε όλους: καλλιτέχνες, εκπαιδευτικούς, επιστήμονες, φοιτητές κ.λπ. εκτός από παιδιά. Το εργαστήρι θα είναι στα αγγλικά με μετάφραση στα ελληνικά και λόγω και της πρακτικής εξάσκησης, που συμπεριλαμβάνει, καλούνται οι συμμετέχοντες να είναι άνετα ντυμένοι.

Δευτέρα 23 Ιουλίου 2012,  17:00 - 18:30
Τιμή Συμμετοχής: 10€
Το εργαστήριο είναι ανοικτό σε όλους: καλλιτέχνες, εκπαιδευτικούς, επιστήμονες, φοιτητές κ.λπ.
εκτός από παιδιά
Περισσότερες πληροφορίες: 210 34 18 550

*******

Η θεατρική ομάδα Aquila Theatre ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1990. Από το 1999 εδρεύει στη Νέα Υόρκη, ως επαγγελματικός θίασος, με έδρα το Center for Ancient Studies, στο New York University.

Ο θίασος φιλοξενεί διεθνώς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες, στην Αμερική, ώστε να παρουσιάσουν πρωτοποριακές παραγωγές κλασικού δράματος σε όλη τη χώρα πιστεύοντας πώς το θέατρο δημιουργεί κοινούς τόπους συναισθημάτων, σκέψης και διαλόγου. Τις παραστάσεις και τα εργαστήρια – σεμινάρια του Aquila έχουν παρακολουθήσει χιλιάδες θεατές στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε κάθε είδους χώρους, από το Λευκό Οίκο, το Carnegie Hall και το Lincoln Center έως θέατρα, δημόσιες βιβλιοθήκες και κοινοτικά κέντρα αστικών περιοχών και της επαρχίας. Σε κάθε χώρο ο στόχος του Aquila Theatre είναι να γνωρίσει στους ανθρώπους την πλούσια εμπειρία της παρουσίασης του δράματος και να προκαλέσει διάλογο, συχνά σε ιδιαιτέρως δύσκολα ζητήματα, τα οποία ίσως διαφορετικά να μην ετίθεντο.

Ένα από τα πλέον κρίσιμα ζητήματα που οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν σήμερα, είναι εκείνο του μεταπολεμικού τραύματος ή αλλιώς του Μετά-Τραυματικού Στρες. Οι Αμερικανοί εδώ και δέκα χρόνια μάχονται σε δύο συνεχείς πολέμους, ενώ περισσότεροι από 1.6 εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες έχουν υπηρετήσει στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν. Με την επιστροφή τους στο σπίτι, πολλοί εξ αυτών έχουν φέρει τον πόλεμο πίσω μαζί τους, ενώ έχει παρατηρηθεί μια αξιοσημείωτη αύξηση στις αυτοκτονίες, την κατάθλιψη και το Μετα-Τραυματικό Στρες.

« Ως Αμερικανοί, λέει το Aquila Theatre, είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για τους πολέμους που διεξάγουμε αλλά και υπεύθυνοι για τους ανθρώπους που μάχονται σε αυτούς. Είναι συλλογική μας υποχρέωση να καλωσορίζουμε τους πολεμιστές στην πατρίδα έχοντας κατά νου ότι δεν είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έφυγαν για να πολεμήσουν- έχουν αλλάξει και έχουν βιώσει πράγματα που οι περισσότεροι από εμάς δεν θα αντικρίσουμε ποτέ.

Ο «Ηρακλής» είναι ενδεχομένως ένα ακραίο μυθικό παράδειγμα αλλά όλοι πρέπει να ζούμε με τις συνέπειες του ότι νέοι άνδρες και γυναίκες στέλνονται μακριά για να πολεμήσουν ανεξάρτητα με το αν συμφωνούμε με τις αιτίες πολέμου ή τους πολιτικούς που τους έστειλαν εκεί. »

Μέσω του ανοικτού διαλόγου, το Aquila Theatre, έχει γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που έχουν να διηγηθούν απίστευτες ιστορίες. Έρχονται να ακούσουν τους ηθοποιούς του θιάσου να διαβάζουν επιλεγμένες σκηνές από την αρχαία τραγωδία και συχνά συγκινούνται σε τέτοιο βαθμό που καταλήγουν να αφηγούνται τη δική τους ιστορία. Μερικές φορές είναι φανερό ότι είναι η πρώτη φορά που μιλάνε ανοικτά. Βετεράνοι, σύζυγοι και μέλη οικογενειών μιλούν για τη φρίκη του πολέμου ή για τις αντιξοότητες που αντιμετώπισαν με την επιστροφή τους και εκφράζουν την οργή τους για τους πολιτικούς και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Είναι μια μοναδική εμπειρία το να είναι κανείς μάρτυρας μιας τόσο ειλικρινούς και αληθινής ανταλλαγής εμπειριών.

Από το 2010 το Aquila Theatre ηγείται ενός νέου προγράμματος που ονομάζεται Ancient Greeks/Modern Lives, το οποίο χρησιμοποιεί ελληνικά κλασικά κείμενα ώστε να προκαλεί δημόσιο διάλογο γύρω από αυτό το δύσκολο θέμα. Το 2011 ζητήθηκε από το θίασο να παρουσιάσει το πρόγραμμα στο Λευκό Οίκο (ήταν ή δεύτερη φορά για το Aquila) ώστε να συμβάλει στη μεγιστοποίηση της προσοχής σε θέματα όπως αυτό. Έως σήμερα, το πρόγραμμα Ancient Greeks/Modern Lives έχει παρουσιαστεί σε 87 κοινότητες σε όλη την Αμερική.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση - Διασκευή: Peter Meineck
Σκηνοθεσία: Desiree Sanchez
Κινηματογραφήσεις - Φωτογραφίες: Miguel Drake-McLaughlin
Σχεδιασμός Παραγωγής: Peter Meineck & Desiree Sanchez
Φωτισμοί: Peter Meineck
Υπεύθυνη Θιάσου: Lindsay Beecher
ΔΙΑΝΟΜΗ
Brent Werzner – Ηρακλής
Brain Delate – Θησέας/ σύνολο
Elizabeth Wakehouse - Μεγάρα/ Ίρις/ σύνολο
Richard Willis - Αμφιτρύων/ Αγγελιαφόρος/ σύνολο
Ζωή Τατόπουλος- Μαινάδα
κ.α.
ΣΤΕΛΕΧΗ ΘΙΑΣΟΥ AQUILA
Ιδρυτής & Καλλιτεχνικός Διευθυντής: Peter Meineck
Υπεύθυνη Θιάσου: Lindsay Beecher
Συνεργάτις Καλλιτεχνικής Επιμέλειας & Παραγωγής: Kimberly Donato
Λογιστικά θέματα: Lutz & Carr, Martin Berkowitz
Νομικά θέματα: Jacob Medinger & Finnegan, LLP, Don Farber Allen B. Breslow, Esq.

Η λήψη φωτογραφιών ή η χρήση οιασδήποτε μορφής συσκευής ηχογράφησης ή/ και μαγνητοσκόπησης απαγορεύεται αυστηρά.

Η παραγωγή του Aquila Theatre αποτελεί μέρος του Ancient Greeks/Modern Lives, ενός εθνικού προγράμματος του National Endowment for the Humanities.

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Αίθουσα: Θέατρο
Εισιτήρια προπωλούνται στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος)
Δευ-Παρ 11:00 - 14:00 και τα απογεύματα μία ώρα πριν την παράσταση
Αγορά με πιστωτική κάρτα: 210 3418579, Δευ-Παρ 11:00 - 14:00 και ONLINE αγορά εισιτηρίου

Τιμή εισιτηρίων: 20€, Κανονικό
12€ Μαθητικό /Φοιτητικό / Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ) & Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ) & Ευρωπαϊκής Κάρτας Νέων/
Κάτοχοι Κάρτας  Πολιτισμού/ Κάτοχοι Κάρτας Club IFA (Γαλλικού Ινστιτούτου) / Κάτοχοι Κάρτας ΙΤΙ/ ΑμΕΑ/
Άνω των 65

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα 177 78, τηλ. 210 3418 550, φαξ. 210 3418 570
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: info@mcf.gr Ιστοσελίδα: www.mcf.gr

ΠΡΟΣΒΑΣΗ

Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Λεωφορείο, γραμμές:
049 (Πειραιάς – Ομόνοια), στάση Ταύρος
914 (Ομόνοια – Λαχαναγορά – Παλ. Κοκκινιά), στάση Ταύρος
από το Γουδί με την γραμμή:
815 (Γουδί, Βασ. Σοφίας, Παν/μίου, Ομόνοια, στάση Ταύρος), στάση Ταύρος
Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος, γραμμή:
Κηφισιά – Πειραιάς, στον Σταθμό Ταύρου (12’ περίπου με τα πόδια)

ΑμεΑ

Οι είσοδοι – έξοδοι, οι αίθουσες αλλά και η περιήγηση σε όλους τους χώρους του «Πολύτροπον» είναι προσβάσιμες σε ΑμεΑ. Από την κεντρική είσοδο, για τη μετάβαση στο χαμηλότερο επίπεδο των κινηματογράφων, λειτουργεί ειδικό αναβατόριο, ενώ για την είσοδο από το χώρο στάθμευσης λειτουργεί ανελκυστήρας στο δεύτερο επίπεδο.

Στάθμευση:

Από την 1η Φεβρουαρίου 2011 ξεκίνησε και επίσημα η συνεργασία του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης με το εμπορικό κέντρο athensheart (Πειραιώς 180, κόμβος Χαμοστέρνας) βάσει της οποίας οι θεατές των παραστάσεων του ΙΜΚ δικαιούνται δωρεάν στάθμευση στο parking του εμπορικού κέντρου, εφ΄όσον υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων, την ημέρα της παράστασης με την επίδειξη του εισιτηρίου της παράστασης.

ΠΡΟΣΟΧΗ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Οι θεατές των παραστάσεων του ΙΜΚ δικαιούνται δωρεάν στάθμευση στο Parking του εμπορικού κέντρου Athens Heart κανονικά από Δευ. έως Σάβ. εκτός Κυριακών

« Un ennemi du peuple » d’Henrik Ibsen, Schaubühne Berlin

Un Ennemi du peuple - © Arno Declair

«Je suis un peu hésitant sur la question de savoir si je dois l’appeler comédie ou drame», écrit Ibsen en novembre 1881, après avoir achevé la rédaction de sa pièce Un ennemi du peuple. Thomas Ostermeier, qui la met en scène aujourd’hui, n’entend pas privi­légier l’un ou l’autre de ces qualificatifs. Il tient au contraire à faire entendre cette œuvre dans la plénitude de ses possibilités, ce texte qui interroge sans complaisance les ressorts du capitalisme et le poids écrasant de l’argent au sein de nos sociétés libérales. À travers le combat du docteur Stockmann, qui lutte contre des intérêts économiques multiples pour faire éclater la vérité sur la pollution dont est victime l’eau de sa station thermale, c’est la question de la démocratie qui habite toute la pièce. Seul contre tous – contre les politiques, les journalistes, les commerçants –, il devient cet « ennemi du peuple », pourchassé et honni. Grand défenseur de la liberté individuelle, Ibsen avait une opinion tranchée sur le pouvoir de la majorité : un pouvoir à combattre puisque « la majorité n’a jamais raison ». Un avis qui pourrait laisser à penser qu’il portait un regard assez négatif sur la démocratie. Mais pour Thomas Ostermeier, il faut absolument distinguer la vraie démocratie de la fausse, qui se pratique dans les pays à économie libérale. Il lui paraît aujourd’hui urgent d’attirer l’attention des spectateurs sur un glissement possible et très dangereux de l’un vers l’autre, glissement qui pourrait ouvrir grandes les portes vers un système politique dictatorial à l’instar du système économique qui s’est répandu sur notre planète. À travers l’histoire du docteur Stockmann, c’est aussi une réflexion sur la radicalité des choix de vie que propose Ibsen, signalant l’ambiguïté d’un choix qui se veut absolu au risque d’un isolement total, et donc d’un échec du combat mené. L’héroïsme est-il sublime ou devient-il absurde ? Une fois encore, c’est un théâtre de questionnements que proposent Thomas Ostermeier et sa troupe. Un théâtre de l’engagement, un théâtre de résistance. JFP

C’est en réponse à l’échec de sa pièce précédente, Les Revenants, qui met farouchement à mal les valeurs morales scandinaves, et à la violence des critiques qu’elle a déclenchée (abordant les thèmes houleux de l’inceste et de l’euthanasie, elle sera qualifiée «d’égout à ciel ouvert») que Henrik Ibsen (1828-1906) écrit et publie, en 1881, Un ennemi du peuple. En exil volontaire à travers l’Europe, se tenant loin de sa Norvège natale, il n’a alors de cesse d’introduire dans ses textes une observation fine de la société et de prendre position sur les problèmes de son temps, la situation de la femme notamment. Créé avec succès à Christiania, l’actuelle Oslo, en 1883, Un ennemi du peuple fait partie des grandes œuvres de ce poète et dramaturge, au même titre qu’Une maison de poupée, Peer Gynt ou encore Hedda Gabler.

Distribution

mise en scène Thomas Ostermeier
adaptation Florian Borchmeyer
scénographie Jan Pappelbaum
costumes Nina Wetzel
musique Malte Beckenbach
dramaturgie Florian Borchmeyer
lumière Erich Schneider

avec Thomas Bading, Christoph Gawenda, Moritz Gottwald, Ingo Hülsmann, Eva Meckbach, David Ruland, Stefan Stern

Production Schaubühne Berlin

Opéra-Théâtre, Avignon
Création 2012 
Spectacle en allemand surtitré en français
Durée : estimée 2h
TARIFS: de 36 à 14€
Billeterie en ligne

Οι «Ιχνευτές», μετά τον Εύξεινο Πόντο, ταξιδεύουν στην Ήπειρο

"Ιχνευτές", φωτογραφία από την παράσταση στην Έφεσο © Yusuf Saygı

video τρέηλερ της παράστασης « Ιχνευτές »

Οι « Ιχνευτές » σατυρικό δράμα του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, είναι το πρώτο ελληνικό έργο που παρουσιάστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου στην Τραπεζούντα (4 Μαϊου 2012), με το οποίο η anagnosis ως παγοθραυστικό της επιβεβλημένης ελληνικής σιωπής, διείσδυσε σε έναν τόπο όπου παρά την Ιστορία, κυριαρχεί ο ελληνικός πολιτισμός.

Μετά τη μοναδική εμπειρία στην Τραπεζούντα και τη συνάντηση με τον ατόφιο ποντιακό ελληνισμό, οι « Ιχνευτές » παρουσιάζονται στα Ιωάννινα στις 14 Ιουλίου, ώρα 21:15, στο υπαίθριο Θέατρο της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών.

Γενική είσοδος: 15 ευρώ
Ισχύουν εισιτήρια ΟΓΑ
Τηλέφωνο: 2651083940
Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιωαννιτών
Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών
“Μία ελληνική υπόθεση”, της Ιωάννας Κλεφτόγιαννη 
“Η διπλωματία του θεάτρου” του  Γ.Ζαφειρόπουλου 
φωτογραφίες από την παράσταση "Ιχνευτές" στην Έφεσο

« ΙΧΝΕΥΤΕΣ »

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Γιάγκος Ανδρεάδης
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ - ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΑ: ΔΗΜΟΣ ΑΒΔΕΛΙΩΔΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ: Βαγγέλης Γιαννάκης
ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: Ξενοφών Συμβουλίδης
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Μαρία Γεράρδη-Πασσαλή
ΔΙΑΝΟΜΗ:
ΑΠΟΛΛΩΝ: Ανδρέας Καρακότας
ΣΙΛΗΝΟΣ: Βασίλης Σπυρόπουλος
ΕΡΜΗΣ: Δήμητρα Κωκίδου
ΚΥΛΛΗΝΗ: Ρένα Κυπριώτη
ΧΡΟΝΟΣ: Γιάννης Αβδελιώδης

ΧΟΡΟΣ ΣΑΤΥΡΩΝ: Αλεξοπούλου Καλλιόπη, Δελλαπόρτα Σοφία, Τζούλια Διαμαντοπούλου, Νικηφόρου Ευαγγελία, Νικόπουλος Γιώργος, Κατερίνα Παπαγεωργίου, Δανάη Ρούσσου, Γιώργος Φλωράτος.

Παίζουν και ενορχηστρώνουν οι μουσικοί:
Γιάννης Βηλιώτης – μπουζούκι, φλάουτο, μαντολίνο
Αβδελιώδης Γιάννης - κρουστά, μεταλλόφωνο, μαντολίνο
Νικηφόρου Ευαγγελία -φλογέρα
Νικόπουλος Γιώργος- φλογέρα
Παραγωγή: εταιρεία θεάτρου "αναγνώρισις"
Επικοινωνία: anagnosis.culture@gmail.com

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ:

Οι Ιχνευτές του Σοφοκλή είναι το μόνο διασωθέν Σατυρικό Δράμα του ποιητή. Ανακαλύφθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα από ομάδα επιστημόνων του πανεπιστημίου της Οξφόρδης με επικεφαλείς τους Μ. Γκρένφελ και Α. Χαντ κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές στην αιγυπτιακή πόλη της Οξύρρυγχου, στους επονομαζόμενους «Παπυρους της Οξύρρυγχου» όπου περιλαμβάνονται πολύτιμα ευρήματα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας. Δημοσιεύθηκε το 1912. Από τους Ιχνευτές διασώζεται μόνο το πρώτο μέρος του έργου (393 στίχοι).

Το Σατυρικό Δράμα δεν είναι ούτε τραγωδία ούτε κωμωδία. Εμπεριέχει και το τραγικό και το κωμικό, δημιουργώντας μια ιδιότυπη ατμόσφαιρα που δεν την έχουν τα άλλα δύο είδη. Το γεγονός ότι στηριζόταν στο χορό των Σατύρων με το φαλλικό τελετουργικό στοιχείο ίσως είναι μία από τις αιτίες που εξαφανίστηκαν τα αντίγραφά του, κάτω από το φόβο και τα ήθη της νέας θρησκείας. Η τύχη βοήθησε να έχουμε ολόκληρο τον ΚΥΚΛΩΠΑ του Ευριπίδη και ένα μεγάλο τμήμα των ΙΧΝΕΥΤΩΝ.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ:

Ο Απόλλωνας, θεός του φωτός, ψάχνει οργισμένος να βρει το κοπάδι με τα βόδια που του έκλεψαν. Απευθύνει κήρυγμα σε θεούς και ανθρώπους και υπόσχεται να δώσει ένα ολόχρυσο στεφάνι ως αμοιβή σ’ αυτόν που θα βρει τον κλέφτη. Στο άκουσμά του καταφθάνουν ο γέρο Σειληνός με τους γιους του, τους Σάτυρους, πρόθυμους να αναλάβουν αυτή την αποστολή. Ο Απόλλων επαυξάνει το δέλεαρ τάζοντας τους μαζί με το στεφάνι και την ελευθερία τους. Ο Σειληνός οδηγεί με ενθουσιασμό τους Σάτυρους σαν λαγωνικά στα ίχνη του κοπαδιού. Ξαφνικά ένας «δαιμονικός» ήχος ανακόπτει την πορεία των Ιχνευτών κατατρομάζοντάς τους. Ο γέρο Σειληνός που δεν έχει ακούσει ακόμα αυτό τον ήχο τους εμψυχώνει, ξαναρίχνοντας τους στη μάχη. Στο άκουσμα του ήχου όμως ο Σειληνός καταρρέει αλλά οι Σάτυροι με την κεκτημένη ταχύτητα, που απέκτησαν από την ενθάρρυνσή του, τον συμπαρασύρουν προς το σπήλαιο της νύμφης Κυλλήνης απ’ όπου ακούστηκε αυτός ο αλλόκοτος ήχος. Ο θόρυβος που κάνουν με το ποδοβολητό και τις φωνές τους αναστατώνουν την Κυλλήνη, που βγαίνει να τους επιπλήξει, για να ανακόψει την πορεία τους και ν’ αποτρέψει την είσοδό τους στην σπηλιά, όπου κρύβει τον μόλις πριν από έξι μέρες γεννημένο θεό Ερμή, νόθο γιο του Δία. Ο Ερμής μέσα σ’ αυτές τις έξι ημέρες ανδρώθηκε, έκλεψε τα βόδιατου Απόλλωνα και σκοτώνοντας μια χελώνα, έφτιαξε με το καύκαλό της την πρώτη λύρα. Οι Σάτυροι ζητούν επίμονα να τους πει ποιός είν’ αυτός που κρύβει στη σπηλιά και έβγαλε αυτόν τον δαιμονικό ήχο. Η Κυλλήνη τους εξηγεί, με ποιο τρόπο εφηύρε ο Ερμής τη λύρα και πως του αρέσει να τραγουδά μ’ αυτήν, σκορπίζοντας θεία ηδονή. Ο Ερμής τραγουδά με τη λύρα. Οι Σάτυροι μαγεύονται. Αλλά αμέσως καταλαβαίνουν ότι αυτός πρέπει να ναι ο κλέφτης του κοπαδιού του Απόλλωνα, βλέποντας, ότι ένα εξάρτημα της λύρας είναι φτιαγμένο από τομάρι βοδιού. Η Κυλλήνη αγνοώντας αυτή την ενέργεια του Ερμή, τον υπερασπίζεται με πάθος. Οι Σάτυροι πεισμώνουν και απαιτούν θορυβωδώς να επιστρέψει τα βόδια στον αφέντη τους, τον Απόλλωνα, ο οποίος και καταφθάνει μπροστά τους. Αναγκάζει την Κυλλήνη να οδηγήσει τον νεαρό Ερμή μπροστά του. Ο Ερμής υπερασπίζει τον εαυτό του κλαίγοντας, αποκρύπτοντας την πράξη του. Ο Απόλλωνας τον πιέζει να ομολογήσει. Ο Ερμής αναγκάζεται να παραδεχτεί πως έκλεψε τα βόδια. Για να μαλακώσει την οργή του Απόλλωνα του χαρίζει τη λύρα του, αφού πρώτα τραγουδήσει μ’ αυτήν. Ο Απόλλωνας σαγηνεύεται απ’ αυτό το άκουσμα και η οργή του μετατρέπεται σε ύμνο προς τον Ερμή. Τον αποδέχεται ως αδερφό του και τον ανακηρύσσει θεό των ονείρων και αγγελιαφόρο των θεών και των ψυχών.

Complicite: « Le Maître et Marguerite » de Mikhaïl Boulgakov

Le Maître et Marguerite - © Robbie Jack

Que retenir de cet énorme roman épique et fantastique, qui parle d’amour, d’art et de politique, lorsqu’on a le désir de le faire vivre sur la scène de la Cour d’honneur du Palais des papes ? Simon McBurney a choisi d’être fidèle à la construction volontairement très déconstruite du Maître et Marguerite, comme à la folie de son récit qui court de Moscou à Jérusalem, du ciel aux enfers. C’est de ce prodigieux foisonnement qu’il fait surgir une forme théâtrale et dégage un chemin pour traverser trois histoires entremêlées, qui ne se rejoignent et ne livrent leurs secrets qu’au terme d’une aventure à tiroirs. Pour cela, le metteur en scène ne refuse aucun des éléments constitutifs de l’écriture de Boulgakov : ni la passion et la compassion qui animent le Maître et Marguerite dans leur amour comme dans leur liberté, ni le comique plein d’ironie et terriblement jubilatoire de la critique sociale et politique, ni le tragique angoissé et désillusionné du regard qu’un auteur porte sur son œuvre, ni les images poétiques et oniriques qui emportent les personnages dans un au-delà fantastique. Le Maître, c’est cet écrivain solitaire et oppressé à l’image d’un Boulgakov écrasé par la folie tyrannique du pouvoir stalinien ; Marguerite, cette femme amoureuse, entière et courageuse. La force de Simon McBurney réside dans sa capacité à réunir les moyens artisanaux et traditionnels du théâtre, qui lui permettent par exemple de figurer un cheval en utilisant seulement quelques chaises, et les nouvelles technologies les plus sophistiquées, qui font notamment voler ses comédiens dans le ciel de Moscou sans que ceux-ci ne quittent d’un seul pied le plateau. Avec brio, il juxtapose les univers imaginés par Boulgakov : le Moscou d’un Staline qui rôde et surveille, le ciel et les enfers d’un Satan qui ose dire les vérités dérangeantes, une Jérusalem qui voit Ponce Pilate et Jésus philosopher ensemble, mais aussi un hôpital psychiatrique, refuge des écrivains las et désespérés. S’appuyant sur la grande maîtrise de ses acteurs et de toute son équipe artistique, il réussit le tour de force de nous faire passer en deux secondes d’une histoire à une autre, navigant à notre aise dans ce labyrinthe d’émotions et de pensées. Roman inscrit dans le passé récent d’un XXe siècle de terreur, roman dénonciateur de la corruption des esprits à laquelle il oppose les élans du cœur, roman intemporel secouant les tendances apathiques qui s’emparent parfois du genre humain, Le Maître et Marguerite permet à Simon McBurney et à Complicite de fabriquer ce théâtre généreux, poignant et imaginatif qui fait, aujourd’hui encore, de l’écriture littéraire et scénique l’un des meilleurs moyens de communication que les hommes aient inventés. JFP

Mikhaïl Boulgakov (1891-1940) a trente-sept ans lorsqu’il entreprend, en 1928, l’écriture de ce qui deviendra l’une des œuvres les plus importantes de la littérature russe du XXe siècle : Le Maître et Marguerite. Il est alors un auteur interdit de publication : ses premiers écrits, La Garde blanche et Cœur de chien, ont été saisis. Surveillé de près par la police politique soviétique, il est néanmoins laissé en liberté selon le bon vouloir de Staline, qui l’autorise à travailler au Théâtre d’art de Moscou comme assistant, mais lui refuse un passeport pour quitter l’URSS. Après avoir brûlé le premier manuscrit du Maître et Marguerite, il revient à ce roman en 1931 et en livre une deuxième version en 1936, qui contient d’ores et déjà tous les principaux épisodes de la trame finale. Désireux de peaufiner son œuvre, il travaillera à une troisième puis une quatrième version que sa femme achèvera en 1941, un an après la mort de son mari. Il faudra attendre 1973 pour qu’elle soit publiée, dans son intégralité, en URSS. À la fois histoire d’amour et critique politique, comédie burlesque et conte fantastique, Le Maître et Marguerite a toujours fasciné Simon McBurney. «Le monde dans lequel nous vivons, affirme-t-il, est une fiction élaborée. Une construction imaginaire que nous prenons pour la réalité. Sans doute est-ce la fonction de l’art que de percer cette vérité. Cela n’a peut-être jamais été plus vrai que sous le régime de l’ancienne Union soviétique…» C’est donc ce livre aux valeurs atemporelles qu’il a choisi d’adapter pour la Cour d’honneur du Palais des papes.

Distribution

mise en scène Simon McBurney
scénographie Es Devlin
lumière Paul Anderson
son Gareth Fry
costumes Christina Cunningham
vidéo Finn Ross
animation 3D Luke Halls
marionnettes Blind Summit Theatre

avec David Annen, Thomas Arnold, Josie Daxter, Johannes Flaschberger, Tamzin Griffin, Amanda Hadingue, Richard Katz, Sinéad Matthews, Tim McMullan, Clive Mendus, Yasuyo Mochizuki, Ajay Naidu, Henry Pettigrew, Paul Rhys, Cesar Sarachu, Angus Wright

Production Complicite

coproduction Festival d'Avignon, Barbican London, Les Théâtres de la Ville de Luxembourg, Wiener 
Festwochen (Vienne), Ruhrfestspiele (Recklinghausen)
en association avec le Theatre Royal (Plymouth)
avec le soutien du British Council et de PRG
Cour d'honneur du Palais des papes
Première en France
Spectacle en anglais surtitré en français
Durée : estimée 2h50
TARIFS : de 40 à 14€ 
Billeterie en ligne

« Meine Faire Dame. Ein Sprachlabor » de Christoph Marthaler

My Fair Lady. Un laboratoire de langues - © Judith Schlosser

C’est en 1956, sur la scène du Mark Ellinger Theater de Broadway, qu’apparaît pour la première fois la petite marchande de fleurs Eliza Doolittle que son mentor, le distingué professeur Higgins, veut transformer en lady en lui apprenant à parler le bel anglais de l’aristocratie. Aujourd’hui, Christoph Marthaler s’empare, en la décalant bien sûr, de cette émouvante histoire pour en faire un moment de folie musicale, imaginé pour la formidable troupe qu’il a réunie autour de lui. Si la syntaxe, la sémantique et la grammaire sont toujours au programme, c’est dans un laboratoire de langues, composé de petits box individuels hyperréalistes, que les héros marthalériens déclinent une nouvelle fois leur angoisse du temps qui passe, leur mélancolie désuète et leur si touchante solitude. Ils sont tous là pour, entre deux silences, faire leur numéro : chanter, seul ou en chœur, un moment de La Flûte enchantée, Douce nuit, Sainte nuit, les Scènes d’enfants de Schumann ou encore le tube de Wham!, Last Christmas. Car tout est possible dans l’univers de Christoph Marthaler : Karajan peut y croiser Frankenstein, la dégustation collective d’une pomme se transformer en véritable concert vocal, les exercices de diction se muer en un irrésistible comique de répétition. Par la grâce des chanteurs, acteurs et clowns qui le peuplent, ce laboratoire devient alors un jubilatoire espace de liberté, une désopilante rêverie sur la langue et le langage. JFP

Distribution

mise en scène Christoph Marthaler
scénographie Anna Viebrock
dramaturgie Malte Ubenauf, Julie Paucker
direction musicale Bendix Dethleffsen
costumes Sarah Schittek
vidéo Raphael Zehnder
lumière HeidVoegelinLights
son Beat Frei, David Huggel
assistanat à la mise en scène Sophie Zeuschner, Christine Steinhoff
assistanat à la scénographie Blanka Ràdoczy

avec Tora Augestad, Karl-Heinz Brandt, Carina Braunschmidt, Mihai Grigoriu, Graham F. Valentine, Michael von der Heide, Nikola Weisse

et les musiciens Bendix Dethleffsen (piano), Mihai Grigoriu (orgue)

Production Theater Basel
avec le soutien de Pro Helvetia-Fondation suisse pour la culture
Salle de spectacle de Vedène
Spectacle en allemand surtitré en français
Durée : estimée 2h

TARIFS : 36€/29€/16€
Billeterie en ligne

«Ποιός κοιμάται απόψε;» της Χρύσας Σπηλιώτη

«Ποιός κοιμάται απόψε;»

το τελευταίο θεατρικό έργο της Χρύσας Σπηλιώτη

«Κανείς» απαντούν οι άστεγοι Έλληνες που έχουν κατακλύσει τις πλατείες της Αθήνας. Και είναι εκατομμύρια πια αυτοί, μια που το έργο παρακολουθεί τα δεινά μας σε λίγο πιο μελλοντικά χρονικά καρέ. Όσοι έχουν ακόμη στέγη πάνω απ’ το κεφάλι τους, προσπαθούν να δραπετεύσουν με κάθε τρόπο. Οι πιο τυχεροί με κανένα αεροπλάνο κι η πλειονότητα με τη φαντασία και την ψευδαίσθηση. Όσο για το ιστορικό κέντρο της πόλης και την Ακρόπολη αυτά προστατεύονται σθεναρά απ’ τα τζάνκια και τους εθνοσωτήρες.

Μια αστεία, άγρια, λυτρωτική κωμωδία για τα όσα ζούμε και θα ζήσουμε. Κοιτώντας όχι λοξά, αλλά κάθετα την πραγματικότητα που αν μη τι άλλο δεν πρόκειται να μας αφήσει να πλήξουμε ούτε δευτερόλεπτο από δω και πέρα.

Με κεντρικό μοτίβο ένα ακτιβιστικό δρώμενο συμπαράστασης στους αναξιοπαθούντες των Αθηνών, που έχουν διοργανώσει κάποιες ευαίσθητες κυρίες των βορείων προαστίων στο Λόφο του Στρέφη, παρακολουθούμε εκ παραλλήλου τις ιδιωτικές και μυστικές στιγμές πολλών διαφορετικών Eλλήνων στα σπίτια και τις δουλειές τους.

Δεκέμβριος 2011

***

«Ποιος κοιμάται απόψε;»

σημείωμα της Χρύσας Σπηλιώτη

Το έργο εκτυλίσσεται στη διάρκεια μιας νύχτας στην Αθήνα ενός αόριστου, αλλά καθόλου μακρινού μέλλοντός της. Μια ακτιβίστρια φωνάζει απ’ το μικρόφωνο σε κεντρική πλατεία. «Ποιός κοιμάται απόψε;».

«Κανείς!» της απαντούν όσοι συγκεντρώθηκαν για να συμπαρασταθούν στα εκατομμύρια πλέον, των άστεγων Αθηναίων.

«Κανείς!» φωνάζουν απ’ τα γειτονικά γραφεία, οι υπάλληλοι που κάνουν ολονύχτια ξενύχτια κι αλληλοσκοτώνονται προκειμένου να μην απολυθούν κι αυτοί.

«Κανείς!» απαντούν επίσης όσοι έχουν τη δυνατότητα να δραπετεύσουν μεσ’ τη νύχτα με κανένα αεροπλάνο.

Οι πιο άτυχοι κι απροστάτευτοι, οι νέοι και οι συνταξιούχοι μόνο μέσα απ’ τη φαντασία και την ψευδαίσθηση μπορούν να δραπετεύσουν, σε εικονικές πραγματικότητες.

Όσο για το ιστορικό κέντρο και την Ακρόπολη, αυτά κατακλύζονται αποκλειστικά απ’ τους νέους μόνιμους κατοίκους της πόλης. Τους μετανάστες, τα πρεζόνια και τους εθνοσωτήρες που ονειρεύονται την σωτηρία της πατρίδας. Μιας Ελλάδας που ψυχορραγεί αλλά επιμένει να μας υπενθυμίζει ότι δεν πεθαίνει.

Εικόνες της αγανακτισμένης πλατείας, της ρατσιστικής βίας, των ναρκωτικών, διασταυρώνονται με την αδιαφορία και τον φόβο. Κατά τη διάρκεια των 21 σκηνών που αποτελούν το έργο, το βλέμμα του θεατή περιφέρεται από επικίνδυνα σοκάκια του αγοραίου έρωτα, σε πολυτελείς βίλες των βορείων προαστίων κι από παιδικά δωμάτια στα υπαίθρια ψυχιατρεία των δρόμων.

Τέσσερις πρωταγωνιστές επιστρατεύονται σε μια συνεχή μεταμόρφωση επί σκηνής σε δεκάδες πρόσωπα-φιγούρες στερημένες ατομικότητας.

Μια κωμωδία χωρίς στοιχεία χαλάρωσης ή φυγής που κοιτάζει όχι λοξά, αλλά κάθετα την πραγματικότητα. Το χιούμορ επιστρατεύεται για να εκτονώσει το βάρος της αίσθησης αδιέξοδου. Η ελπίδα που τρεμοπαίζει, έρχεται μόνο μέσα απ’ ότι δεν μπορούν πια να φανταστούν οι ενήλικοι, αλλά μπορούν οι πολύ νέοι και οι ποιητές. Το έργο κλείνει με τον στίχο του Κωστή Παλαμά*

«Φίλε μου άλλο ζωή κι άλλο ψυχή

Ζωή καταγής, ψυχή μου προς τα επάνω

Μα ότι στοχάζομαι είμαι, όχι ότι κάνω».

 
Εισαγωγή: Έφη Βαφειάδη, Θεατρολόγος
1η έκδ. - Αθήνα : Σοκόλη - Κουλεδάκη, 2012. - 96σ. - (Θέατρο)

* Κωστή Παλαμά Άπαντα, « Ο Γκρεμιστής », Δειλοί και σκληροί στίχοι, Μπίρης, τόμος ένατος,  β’ έκδοση,  Αθήνα 1960, σσ 168-169. « Ο Γκρεμιστής », μουσική: Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος

Festival d’Avignon 66ème édition

photo © Christophe Raynaud de Lage.

L’artiste associé de cette 66e édition est l’acteur et metteur en scène Simon McBurney. Après avoir suivi l’enseignement de Jacques Lecoq à Paris, il rentre à Londres où il fonde sa compagnie, Complicite, qui ne connaît de frontières ni géographiques ni artistiques. Chacune de ses créations est l’occasion de rassembler des collaborateurs usant de tous les médias possibles : les mots, souvent adaptés de la littérature, les corps, les gestes, les images et la musique. Ensemble, ils trouvent un langage commun en créant un théâtre iconoclaste et émouvant. Le choix de Simon McBurney d’adapter, pour la Cour d’honneur du Palais des papes, Le Maître et Marguerite de Mikhaïl Boulgakov témoigne de son désir de mettre en scène des histoires foisonnantes, où les époques et les imaginaires s’entremêlent, et de considérer le théâtre avant tout comme un lieu d’invention et d’engagement.

Cette démarche se retrouve chez son complice, l’écrivain anglais John Berger, qui marquera aussi cette édition. Avec ses écrits, il raconte sans compromis l’homme et sa capacité d’aimer, la société et ses injustices ou encore les œuvres d’art et leur force mystérieuse.

L’esprit de « complicité » traversera cette édition, pour laquelle nous avons convié des artistes venus de différents horizons qui, en inventant leur théâtre, nous questionnent sur ses fondements :

– un théâtre qui s’interroge sur ce qu’est une forme contemporaine, avec des textes du répertoire revisités par Arthur Nauzyciel ou Stéphane Braunschweig, des textes écrits aujourd’hui par Guillaume Vincent ou Christophe Honoré, dont une autre pièce sera mise en scène par Éric Vigner, des performances théâtrales comme celle proposée par le groupe Forced Entertainment ;

– un théâtre en prise avec le réel pour parler des dérives des systèmes financiers avec Nicolas Stemann ou Bruno Meyssat, des violences politiques en Colombie avec le Mapa Teatro, au Liban avec Lina Saneh et Rabih Mroué, aux frontières de l’Europe avec Fanny Bouyagui, mais aussi du risque écologique avec Katie Mitchell ou Thomas Ostermeier qui met en scène Henrik Ibsen ;

– un théâtre où la musique nourrit tout autant la dramaturgie que les mots et les images, comme chez Christoph Marthaler, William Kentridge, la compagnie 1927 ou Séverine Chavrier ;

– un théâtre qui puise sa force narratrice dans la littérature contemporaine, que ce soit celle de J. M. Coetzee pour Kornél Mundruczó, de David Peace pour Jean-François Matignon ou encore d’Elfriede Jelinek, de W. G. Sebald ou du Nouveau Roman ;

– des pièces inspirées des arts visuels et de la performance, offrant des moments d’expérience sensible inédits comme chez Markus Öhrn, Romeo Castellucci, Steven Cohen, Jérôme Bel et Romeu Runa, ou encore l’exposition de Sophie Calle ;

– des pièces trouvant dans le corps et la chorégraphie le moyen de réfléchir à ce qui nous rassemble et nous distingue comme avec Sidi Larbi Cherkaoui, Josef Nadj, Olivier Dubois, Régine Chopinot, Nacera Belaza ou La Revue Éclair.

Ces artistes cherchent à faire de la représentation un espace de risque et de partage. Sans doute est-ce aussi ce qui conduisit Jean Vilar à inventer dès 1947 son propre théâtre dans la Cour d’honneur du Palais des papes, puis, après avoir arrêté de mettre en scène au milieu des années 60, à y inviter d’autres artistes audacieux, souvent éloignés de sa propre esthétique. Nous célébrerons le centième anniversaire de sa naissance avec un spectacle de la compagnie KompleXKapharnaüM, et avec la Maison Jean Vilar.

Le croquis qui figure sur la couverture de cet avant-programme est issu d’un cahier de répétitions de l’artiste William Kentridge. Il nous évoque le courage qu’il faut pour construire librement une pensée et prendre la parole pour l’exprimer. Nous souhaitons que, cet été encore, le Festival soit un lieu où cette liberté puisse s’exercer, pour les artistes comme pour les spectateurs.

Nous vous y attendons.

Hortense Archambault et Vincent Baudriller
directeurs du festival d'Avignon

SPECTACLES

BILLETS

18th Kalamata International Dance Festival

VUYANI DANCE THEATRE, Gregory Maqoma. Photo © John Hogg

18th Kalamata International Dance Festival

12-19 July 2012

 
CONTEMPORARY DANCE WORKSHOP  led by Iñaki Azpillaga, 11-19 July 2012
DRAMATURGY WORKSHOP  "The dance dramaturg: don’t (let your work) be seen dead without one!"
led by Lou Cope, 12-15 July 2012
CHOREOGRAPHY WORKSHOP on Yvonne Rainer’s «Trio A»,
led by Pat Catterson, 13-18 July 2012
INFORMATION & REGISTRATION (until 30.06.2012)
mail@kalamatadancefestival.gr,  programming@kalamatadancefestival.gr
 
 

The Kalamata International Dance Festival is the key event in the year of the city’s International Dance Centre. The Centre was founded in the spring of 1995, charged with supporting and promoting the art of dance via research, education, and artistic activities and creativity.

After eighteen years as an active presence in the Greek dance scene, thanks to the support of the local authorities the Kalamata Festival has earned itself a special place on the festival map of the Mediterranean South, and built bridges to international dance creativity.

A number of influential figures, whose work is shaping the history of contemporary dance made their first Greek appearance at Kalamata, while the Festival has also taken care to promote and support Greek creativity in the field by commissioning works from talented Greek choreographers and supporting new companies in their experimental explorations.

Another integral part of the Festival are the workshops and talks aimed at dance students and professions alike, while other parallel events include publications and video dance productions.

From the very start, the Festival was programmed with two considerations in mind: the wide range of trends in contemporary dance and the ever-larger audiences this art-form attracts. Today, eighteen years down the line, every year sees a widely-varied audience enthusiastically respond to the call of the Festival.

Kalamata, the city of dance, is set to host its 18th annual programme of events between 12 and 19 July 2012.

PROGRAM

12 & 13.07 @ 22:00. Kalamata Castle Amphitheatre
COMPAGNIE DCA - PHILIPPE DECOUFLÉ
Philippe Decouflé | Panorama
Duration 90΄
14.07 @ 21:00 & 15.07 @ 20:00. Kalamata Municipal Regional Theatre
PIERRE RIGAL - COMPAGNIE DERNIERE MINUTE
Pierre Rigal | Press
Duration 60΄
15.07 @ 22:00. Kalamata Castle Amphitheatre
VUYANI DANCE THEATRE
Gregory Maqoma | Exit/Exist
Duration: 60΄
16.07@21:00. Kalamata Municipal Regional Theatre
.pelma.lia haraki
Lia Haraki | Τune In
Duration: 25΄
16.07@21:00. Kalamata Municipal Regional Theatre
FINGERSIX
Sofia Mavragani | Autogoal #05
Duration: 35΄
18.07@22:00. Kalamata Municipal Regional Theatre
YELP DANCECO.
Mariela Nestora | Α-Μ Ι
Duration: 45΄
19.07 @ 20:00. Kalamata Municipal Regional Theatre
PAT CATTERSON
Yvonne Rainer | Trio A
Total Duration: 60'
19.07 @ 22:00. Kalamata Castle Amphitheatre
AERITES
Patricia Apergi | EraPovera
Duration: 70΄
Tickets (€20.00, €15.00,  €12.00,  €10.00)  go on sale: 29.6.2012
Tickets available at the Kalamata Municipal Cultural Centre:
Monday to Friday (10:00-13:00 & 18:30-21:00) & Saturday (10:00-13:00)
Information & Ticket purchase via credit cards
(VISA & MASTERCARD): TEL: +30 27210 84525 & 87229, FAX: +30 27210 80938 (same opening hours)

Further Information

facebook Kalamata-International-Dance-Festival