Το πρώτο ελληνικό έργο στο Διεθνές φεστιβάλ θεάτρου στην Τραπεζούντα καθοδόν “με αναπηρικό καροτσάκι”

H μη κερδοσκοπική εταιρεία πολιτισμού a n a g n o s i s, η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο του θεάτρου, καλλιεργώντας το διαπολιτισμικό διάλογο και προβάλλοντας τον ελληνικό πολιτισμό, πρόκειται να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο φεστιβάλ θεάτρου της Μαύρης Θάλασσας στην Τραπεζούντα στις 4 Μαϊου, ώρα 20:00, έχοντας επιλέξει να παρουσιάσει την παράσταση « Ιχνευτές », σατυρικό δράμα του Σοφοκλή σε μτφρ-διασκευή Γ.Ανδρεάδη, σκηνοθεσία-χορογραφία Δ. Αβδελιώδη, την οποία έκρινε ως μία από τις σπουδαιότερες σύγχρονες παραστάσεις αρχαίου δράματος τα τελευταία χρόνια διεθνώς.

Το Διεθνές φεστιβάλ θέατρου της Μαύρης Θάλασσας έχει εξελιχθεί σε έναν σημαντικό θεσμό, δεδομένου βέβαια ότι και η ονομασία του αντανακλά έναν κόσμο ξεχωριστό: o Εύξεινος Πόντος είναι ένας υδάτινος συνεκτικός δεσμός των διαφορετικών παράλιων πολιτισμικών ζωνών που τον περιβάλλουν και τον συγκροτούν. Καθεμιά τους φιλοξενεί με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο στοιχεία του ελληνισμού, ο οποίος τις τροφοδότησε πολιτισμικά και δεν εξαφανίστηκε ποτέ από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα από τη Μαύρη Θάλασσα. Η συμμετοχή της Ελλάδας στο Φεστιβάλ αυτό και η παρουσία της στην Τραπεζούντα, με έργο του Σοφοκλή, αποκτά μια ιδιαίτερη σημασία και για την Τουρκία και για τον ελληνισμό. Πολύ περισσότερο που πρόκειται για πρώτη συμμετοχή με ελληνικό θέατρο λόγου και που φέρει την υπογραφή ενός από τους σπουδαιότερους σύγχρονους Έλληνες καλλιτέχνες. Η ποντιακή διάλεκτος, η γλώσσα του Σοφοκλή, ομιλείται ακόμη εκεί από εξισλαμισμένους κατοίκους της περιοχής, παλλόμενη χορδή από τα βάθη της αρχαιότητας και της απρόσκοπτης συνέχειας της ελληνικής γλώσσας.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι το συγκεκριμμένο εγχείρημα ολοκληρώνεται πρακτικά χωρίς καμία απολύτως συμμετοχή και υποστήριξη από την πλευρά της πολιτείας, κινδυνεύοντας σοβαρά να ακυρωθεί ως και την τελευταία αυτή στιγμή. Καμία οικονομική αλλά και καμία ηθική υποστήριξη σε όλη αυτή την προσπάθεια. Το διπλωματικό γραφείο του Υπουργείο Εξωτερικών δεν έδωσε καν την απαραίτητη αιγίδα, που θα αποτελούσε ένδειξη μίας συμβολικής έστω συμμετοχής σε μία τέτοια αποστολή, εθνικής ουσιαστικά σημασίας. Η στάση αυτή, δεδομένου ότι επαναλαμβάνεται σε διάφορες ευκαιρίες, είναι άκρως δηλωτική και για το ύφος του ελληνικού κράτους και για τον ιδεολογικό του προσανατολισμό όσον αφορά στον ελληνικό πολιτισμό.

Σε αντίστοιχη περίπτωση για το Διεθνές Φεστιβάλ Σμύρνης το 2011, η ελληνική πολιτεία δεν διασφάλισε πρακτικά τη μεταφορά και τη συμμετοχή της ελληνικής παράστασης. Το ΥΠΠΟT δεν εξασφάλισε καν τα αεροπορικά εισιτήρια της anagnosis, όπως προέβλεπε η διμερής συμφωνία Ελλάδας-Τουρκίας για τη σταθερή παρουσία της πρώτης στο Διεθνές φεστιβάλ Σμύρνης. Στηρίχθηκε στην προσωπική δυνατότητα (ή αδυναμία) των συμμετεχόντων και τα έξοδα μεταφοράς για 19 άτομα καλύφθηκαν τέσσερις ημέρες πριν την αναχώρηση και πάλι από προσωπικό τραπεζικό λογαριασμό των εκπροσώπων της anagnosis, προκειμένου να μην ακυρωθεί η συμμετοχή της Ελλάδας και η παρουσίαση της παράστασης.

Η anagnosis κάνει ένα σοβαρό έργο στους τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται, με συνέχεια και συνέπεια! Και στην πολιτιστική της πολιτική και σε θέματα που αφορούν στον ελληνισμό, χωρίς εκπτώσεις, ανεπηρρέαστη από κριτήρια οικονομικού ή άλλου κέρδους. Στηρίζει τον ελληνικό πολιτισμό μέσα σε ένα πλαίσιο αυστηρής ποιότητας και αξιών για τον πολιτισμό γενικότερα. Δεν είναι ατζέντης, δεν κάνει « μάνατζμεντ/προμόσιον » παραστάσεων ή άλλων « πολιτιστικών εκδηλώσεων » και δεν συναλλάσσεται.

Αυτό, σε αντίθεση δυστυχώς με το προφίλ που έδωσε και με τις πρόσφατες δηλώσεις του ο Υπουργός Πολιτισμού για το ΥΠΠΟΤ, σε αντίθεση με υπαλλήλους του ΥΠΠΟΤ σε καίριες θέσεις που χρησιμοποιούν σκανδαλωδώς τη δημόσια πλατφόρμα ως ιδιωτικό κατάστημα, σε αντίθεση με τη στάση των ελληνικών πρεσβειών που χειρίζονται αυθαίρετα τα συμφέροντα του ελληνικού πολιτισμού και του ελληνικού κράτους, φοβικά, με άγνοια και με νοοτροπία δημοσίου υπαλλήλου.

Εάν η anagnosis υποστήριζε την άποψη ότι σύγχρονος ελληνικός πολιτισμός είναι αυτός που έχει φώτα νέον και ασπαζόταν την ιδέα ότι στη Σμύρνη μάθαιναν ελληνικά το 19ο αι. ή ότι το ’22 έγινε συνωστισμός στην αποβάθρα, ίσως να τελούσε τώρα ολόκληρη υπό την αιγίδα της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Ωστόσο, έστω κι έτσι, εάν η πολιτεία δεν θεωρεί σημαντική την παρουσία της anagnosis στη Μαύρη Θάλασσα, και την παρουσίαση ενός Έλληνα καλλιτέχνη σαν το Δήμο Αβδελιώδη, με έργο μάλιστα του Σοφοκλή, τότε ας επενδύσει τουλάχιστον κατεπειγόντως στη μελέτη της ποντιακής διαλέκτου όσο ακόμη αυτή ομιλείται, προσφέροντας υποτροφίες διεθνώς, καθώς χάνεται η τελευταία ευκαιρία της ανθρωπότητας να μελετήσει ζωντανά τη γλώσσα του Σοφοκλή…

Για να έχει ένα άλλοθι.

“Ελληνική” δεν ονομάζεται η Πολιτεία αυτή;

a n a g n o s i s
εταιρεία πολιτισμού
26 Απριλίου 2012
http://www.facebook.com/pages/Anagnosis/150662958321718

Φεύγουσα κόρη

Μέσα από την εξερεύνηση της φωνής, με τον μοναδικό τρόπο που προτείνει η Μίρκα Γεμεντζάκη με στόχο να ελευθερώσει τη βαθύτερη ουσία και ρίζα της φωνής του κάθε ανθρώπου, η Ρηνιώ Κυριαζή ανακάλυψε τη σύνδεσή της με τη μουσική τής γλώσσας και των τραγουδιών της Ηπείρου και ξεκίνησε ένα ταξίδι αναζήτησης και καταγραφής υλικού παραμυθιών, αφηγήσεων, τραγουδιών, νανουρισμάτων αλλά κυρίως μοιρολογιών. Μελετώντας την παράδοση του μοιρολογιού δίπλα σε ηπειρώτισσες μοιρολογίστρες, ανακάλυψε τη σοφία της αρχέγονης αυτής παράδοσης.

Tο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Μια ψυχή έδωσε τον απαραίτητο καμβά για να ξετυλιχθεί το νήμα του κύκλου της ζωής μέσα από το νανούρισμα, το παραμύθι, το μοιρολόι της μάνας, της γιαγιάς και της κόρης. Ο λόγος του Παπαδιαμάντη και η αυθεντική διάλεκτος των παραμυθιών υποδηλώνουν μουσικά την έκφρασή τους και οδηγούν την ηθοποιό στην τέχνη της αφήγησης. Η ποιητικότητα και μουσικότητα αποτελούν κοινά σημεία της λαϊκής μας παράδοσης και της γραφής του Παπαδιαμάντη.

Εταιρεία Θεάτρου Ηώς

Σκηνοθεσία: Μίρκα Γεμεντζάκη
Κοστούμια: Μανώλης Καρυωτάκης
Φωτισμοί: Χρήστος Τσαμπάς
Φωτογραφίες: Γιάννης Βλασταράς
Κλαρίνο: Μανούσος Πλουμίδης

Ερμηνεύει η Ρηνιώ Κυριαζή

Απόσπασμα από συνέντευξη της Ρηνιώς Κυριαζή

« O λόγος του Παπαδιαμάντη είναι σαν μουσική, χρησιμοποιεί τα σύμφωνα σαν νότες, ήχους. Δεν έχει σημασία εάν καταλαβαίνουμε κάθε λέξη. H γλώσσα μπορεί να λειτουργήσει και σωματικά ».

Εταιρεία Θεάτρου Ηώς

Η Εταιρεία Θεάτρου Ηώς δημιουργήθηκε το 2007 από τη Μίρκα Γεμεντζάκη και τη Ρηνιώ Κυριαζή, με καλλιτεχνική διεύθυνση της Μ. Γεμεντζάκη. Άλλες παραγωγές: Ύμνος στη Δήμητρα (ο ομηρικός ύμνος) το 2009 και Θαλασσινοί έρωτες (διηγήματα του Παπαδιαμάντη) το 2011. Η Φεύγουσα κόρη πρωτοπαρουσιάστηκε στην Πάτρα στο θέατρο Λιθογραφείον (θεατρική ομάδα “Βιομηχανική”), τον Δεκέμβριο του 2005. Αμέσως μετά παίχτηκε στην Αθήνα, αρχικά στο θέατρο Φούρνος και κατόπιν στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, μέχρι τον Ιανουάριο του 2007. Στα επόμενα χρόνια περιόδευσε σε όλη την Ελλάδα. Επίσης παρουσιάστηκε στο “Brave Festival”, στο Wroclaw της Πολωνίας (2008).Για την ερμηνεία της στην παράσταση αυτή η Ρηνιώ Κυριαζή ήταν υποψήφια για το βραβείο Μελίνα Μερκούρη 2006.

Απόψεις

Ανεπανάληπτη εμπειρία. Η Κυριαζή (δασκαλεμένη από τη Γεμεντζάκη) απέδειξε φύση μουσικού οργάνου· άρθρωση ακέραιη, υπόκριση ανυπόκριτη.

Δ.Ν. Μαρωνίτης, Το Βήμα

Η Κυριαζή συγκρότησε μια συμφωνία ήχων, μελισμάτων, σωματικών ρυθμών, παύσεων και σημαινουσών σιωπών που στήριζαν τη διάνοια και το ήθος των λόγιων και των λαϊκών κειμένων.

Κώστας Γεωργουσόπουλος, Τα Νέα

Η νεαρή ηθοποιός Ρηνιώ Κυριαζή, υπό την καθοδήγηση της έμπειρης Μίρκας Γεμεντζάκη, κατορθώνει να «σωματοποιήσει» τον λόγο, να ζωντανέψει με αισθήματα καθαρά τους ήχους και τελικά να δώσει στην ξεχασμένη ντοπιολαλιά τη δύναμη να επικοινωνήσει ευθέως με τους σημερινούς ανθρώπους της πόλης.

Ματίνα Καλτάκη, Ο Κόσμος του Επενδυτή

Παίζει μια παράσταση-παρτιτούρα γραμμένη στο σώμα της. Μιλώντας ή τραγουδώντας, αλλάζει ρόλους, φωνές, διαθέσεις, κι ο θεατής αναρωτιέται πότε αναπνέει.

Έφη Μαρίνου, Ελευθεροτυπία

Το, κατά τη γνώμη μου, μείζον θεατρικό γεγονός της χρονιάς… Το κορίτσι αυτό βουτάει στα βαθιά του παπαδιαμάντειου λόγου και με το ασκημένο, παλλόμενο φωνητικό της όργανο καταφέρνει να μεταδώσει μια βαθειά συγκίνηση.

Γ.Δ.Κ. Σαρηγιάννης, Τα Νέα

Πρόγραμμα
Τετάρτη  2/5/2012   9 μ.μ.
Πέμπτη   3/5/2012   9 μ.μ.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: 15 € & 10 € / τηλ 2310.821483
ΘΕΑΤΡΟ "ΑΜΑΛΙΑ" Αμαλίας 71, 54640 Θεσσαλονίκη
Πρόσβαση - Λεωφορεία για το θέατρο “Αμαλία”:  3, 7, 10, 11, 31, 39

Dance me to the end of Greece #1 … ξένοι περιηγητές στην Ελλάδα

Η παράσταση είναι μια σκηνική σύνθεση κειμένων ξένων περιηγητών-ταξιδιωτών, που εστιάζουν στην ανακάλυψη της Ελλάδας από τους Ρομαντικούς, κατά την κρίσιμη περίοδο διοαμόρφωσης της εθνικής μας ταυτότητας, καθώς και στο θέμα της αρχαιολατρίας και της αρχαιοκαπηλίας που κυριαρχούσαν τον 19ο αιώνα. Το Dance me to the end of Greece # 1 είναι το πρώτο μέρος ενός μεγάλου πρότζεκτ που θα συνεχιστεί με διαφορετικές σκηνικές συνθέσεις πάνω σε διαφορετικά κείμενα ξένων περιηγητών ανάλογα με τον χώρο (ταξιδιωτικό προορισμό), το θέμα και τις εκάστοτε συνθήκες (το περιεχόμενο του Dance me to the end of Greece # 2 θα αφορά τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα). Οι ηθοποιοί της παράστασης δημιουργούν ένα συναυλιακό φόρουμ αφήγησης, αναπαράστασης και τραγουδιού, μέσα από μελοποιημένα ποιήματα του Βύρωνα και του Σατωβριάνδου, ενώ εμψυχώνουν τις μαρτυρίες πασίγνωστων ταξιδιωτών όπως ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και ο Γκυστάβ Φλωμπέρ, αλλά και οι νεότεροι Ζακ Λακαριέρ και Χένρυ Μίλλερ.

 

Θεατρική ομάδα « Τέσσερα »

Σκηνοθεσία: Κυριακή Σπανού
Σκηνικά-Κοστούμια: Απόστολος-Φωκίων Βέττας
― » ―  : Ολυμπία Σιδερίδου
― » ―  : Μάρθα Φωκά
Μουσική: Κώστας Βόμβολος
Κίνηση: Πέρσα Σταματοπούλου
Video: Γιώργος Ζορμπάς
Φωτογραφίες: Μανώλης Παπαδάκης

Παίζουν: Ελένη Ευθυμίου, Φρόσω Ζαγοραίου, Θέμης Μητρόπουλος, Αντώνης Γκρίτσης, Χάρης Φλέουρας.

 

Απόσπασμα από σημείωμα της σκηνοθέτιδας

« Οι περιηγητές–ως καλλιτέχνες celebrities της εποχής τους– ψάχνουν στην Ελλάδα έναν ιδανικό τόπο ηδονικών ελευθεριών και ένα βάπτισμα της ευαισθησίας τους στην πατρίδα της μεγαλοφυΐας: Ο πρώιμος Βύρωνας ζει την ερωτική του ελευθερία και ερωτεύεται νεαρούς στην Αθήνα του 1811, ενώ η Λαίδη Έλγιν προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή του άντρα της διευκολύνοντας τη μεταφορά των Μαρμάρων στην Αγγλία. Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ναρκισσεύεται κάνοντας τα γενέθλιά του στην Ακρόπολη και ο Φλωμπέρ παθαίνει ερωτικά παραληρήματα μπροστά στα αγάλματα του Παρθενώνα. Ο Λακαριέρ και ο Χένρυ Μίλλερ παραληρούν για την ιερότητα που διασώζει η σύγχρονη Ελλάδα ».

Κυριακή Σπανού

Απόψεις

Η ιδέα της παράστασης είναι φρέσκια, ακριβώς επειδή προτρέπει σε ομφαλοσκόπηση και ταξίδι σε ένα εξίσου αβέβαιο παρελθόν. Μια παράσταση που θα σας βάλει σε σκέψεις, πάντα προς τη σωστή κατεύθυνση.

greek-theatre.blogspot.com

Οι ηθοποιοί, με σημερινά ρούχα που φέρουν κάποιες πινελιές από κοστούμια εποχής, ερμηνεύουν λόγια των περιηγητών, μέσα όμως σ’ ένα ονειρικό πλαίσιο που τους κάνει να συναντιούνται όλοι μεταξύ τους.

Έλενα Γαλανοπούλου, Ελευθεροτυπία

Αποσπάσματα από κείμενα περιηγητών του 19ου και του 20ού αιώνα, που αποτέλεσαν ένα εντυπωσιακό καθρέφτισμα και για την Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Όλγα Σελλά, Η Καθημερινή

Πρόγραμμα
Πέμπτη    26/4/2012   9 μ.μ.
Παρασκευή 27/4/2012   9 μ.μ.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: 15 € & 10 € / τηλ 2310.821483
ΘΕΑΤΡΟ "ΑΜΑΛΙΑ" Αμαλίας 71, 54640 Θεσσαλονίκη
Πρόσβαση - Λεωφορεία για το θέατρο “Αμαλία”:  3, 7, 10, 11, 31, 39

Θείος Βάνιας, σκηνές από τη ζωή στην ύπαιθρο

Τρεις αφηγητές επιχειρούν να παρακολουθήσουν και να ζωντανέψουν τα εννέα πρόσωπα του έργου και τις απόπειρές τους να διεκδικήσουν το δίκιο τους. Για να το πετύχουν όμως είναι υποχρεωμένα, αυτά, πρόσωπα από τη φύση τους δευτερεύοντα, να αρθούν στο ύψος σκηνών γραμμένων για πρωταγωνιστές. Άνθρωποι που παλεύουν ενάντια στη λήθη, τη φθορά, τη μοναξιά και τη ρουτίνα μιας ζωής απελπιστικά κενής, βιώνοντας ο καθένας με τον δικό του τρόπο τη ματαίωση των πόθων, των ελπίδων και των ονείρων του, οι ήρωες του Θείου Βάνια ακροβατούν πάνω σε μια αφηγηματικά φόρμα που βάζει στο επίκεντρο τον λόγο του Ρώσου συγγραφέα, αναδεικνύοντας τον πανανθρώπινο και διαχρονικό χαρακτήρα του χωρίς να τον εγκλωβίζει σε μονοδιάστατες ερμηνείες.

Θεατρική ομάδα « Grasshopper »

Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη
Σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος
― » ―            : Δημήτρης Καραντζάς
Σκηνικά: Κλειώ Μπομπότη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Αντώνης Αντωνόπουλος

Παίζουν: Θύμιος Κούκιος, Ελίνα Ρίζου, Έκτορας Λυγίζος.

Πιστεύω ότι ίσως είναι πολύ πιο αντικειμενικό και οικουμενικό να μεταφέρω τον λόγο του συγγραφέα με μεγαλύτερη ουδετερότητα που δεν σημαίνει μη-συμμετοχή αλλά αποφυγή των μονοδιάστατων ερμηνειών που ακολουθούν συνήθως τέτοιου είδους κλασικά έργα. Ειδικά στον Ίψεν και στον Τσέχωφ υπάρχουν άπειρες μελέτες για το τι είναι κάθε ρόλος. Όσο πιο πολύ ξεφεύγεις από αυτό, όχι απαραίτητα για να το σπάσεις και να κάνεις κάτι πιο μοντέρνο, αλλά πιο πολύ για να το μεταφέρεις έτσι όπως το διαβάζεις, τόσο πιο πολύ το έργο ανοίγει σε περισσότερες ερμηνείες« .

Δημήτρης Καρατζάς

Grasshopper

Η πειραματική θεατρική ομάδα Grasshopper ιδρύθηκε το 2006 από τη Σοφία Βγενοπούλου, τον Έκτορα Λυγίζο και τον Δημήτρη Καραντζά. Έχει ανεβάσει έργα σύγχρονων συγγραφέων, ενώ έχει συντελέσει στην καθιέρωση τα τελευταία χρόνια τού εφηβικού θεάτρου στην Ελλάδα.Παραγωγές: Ολοένα και λιγότερες περιπτώσεις έκτακτης ανάγκηςτου Μάρτιν Κριμπ (Θέατρο Εμπρός, 2006), Ιβάνοφ του Τσέχωφ (Θέατρο Άρτι, 2009), Chatroomτου Έντα Γουόλς (Θέατρο Χώρα, 2009), DNA του Ντένις Κέλυ (Θέατρο του Νέου Κόσμου, 2010-11), Στην οθόνη φως του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη (Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, 2011-12). Η παράσταση του Θείου Βάνια, συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου, έδωσε την πρεμιέρα της στις 8 Φεβρουαρίου 2012.

Απόψεις

Η σκηνοθεσία, ξεπέρασε την αρχή της σκηνικής ψευδαίσθησης, της αληθοφάνειας, που για δεκαετίες ταλαιπωρούσε τη σκηνική απόδοση του τσεχωφικού θεάτρου… Ο θεατής διαπιστώνει ότι δεν είχε προσέξει ποτέ πριν τόσο εντατικά τι λένε τα θλιμμένα και διαψευσμένα πλάσματα του έργου, πόσο σύνθετες, στην απλότητα μιας καθημερινής συνομιλίας, σκέψεις μεταφέρουν, πόσο μεγαλειώδη και σπαρακτικά είναι τα ταπεινωμένα αισθήματα που εκφράζουν. Πόσο συγκλονιστική είναι, ας πούμε, η παραδοχή της ήττας του γιατρού Άστρωβ, του πρώτου ακτιβιστή οικολόγου του παγκόσμιου θεάτρου, που έθεσε τη ζωή του στην υπηρεσία ανθρώπων που δεν αξίζουν το δώρο της ζωής, όταν ομολογεί: «Δεν αγαπώ κανέναν και ούτε θ’ αγαπήσω πια»… H εμφανής προσωπική εμπλοκή των τριών ηθοποιών στην ερμηνεία του Θείου Βάνια, η αφοσίωσή τους στον λόγο και ο αγώνας τους να φωτίσουν τα νοήματά του, έθεσαν αρκετές στιγμές τον προσωπικό μου διακόπτη ασφαλείας εκτός λειτουργίας (αυτόν που εμποδίζει τα δάκρυα να κυλήσουν σ’ έναν δημόσιο χώρο, όπως είναι το θέατρο). Για μένα αυτό είναι ήδη πολύ.

Ματίνα Καλτάκη, Lifo

Πρόγραμμα
Δευτέρα 23/4/2012   9 μ.μ.
Τρίτη   24/4/2012   9 μ.μ.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: 15 € & 10 € / τηλ 2310.821483
ΘΕΑΤΡΟ "ΑΜΑΛΙΑ" Αμαλίας 71, 54640 Θεσσαλονίκη
Πρόσβαση - Λεωφορεία για το θέατρο “Αμαλία”:  3, 7, 10, 11, 31, 39

«Οι ελαφροΐσκιωτοι» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Παραμονή Χριστουγέννων. Ο Αγάλλος, ένας «ελαφροΐσκιωτος» οικογενειάρχης που ξόδεψε οκτώ χρόνια της νιότης του ανάμεσα σε δύο αρραβωνιαστικιές, ξεκινάει να επιστρέψει στο σπίτι του όπου τον περιμένει η γυναίκα του με τα δυο τους παιδιά. Αργεί. Τι θα συμβεί αυτή τη μαγική, άγια νύχτα όπου ο χρόνος μοιάζει σταματημένος;Παραμένοντας πιστή στο πνεύμα του συγγραφέα αλλά τολμώντας μια περιπετειώδη μορφή, η παράσταση είναι μια συνάντηση ανάμεσα στον όχι και τόσο μακρινό κόσμο του Παπαδιαμάντη με την ευαισθησία μιας νεανικής θεατρικής ομάδας του σήμερα. Μια ομάδα σπουδαστών της Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, μέσα από ομαδική δουλειά και αυτοσχεδιασμούς, σωματικό παίξιμο και απροσδόκητες μουσικές επιλογές, ανακαλύπτουν φρέσκιες, μαγικές, αστείες και δραματικές όψεις του διηγήματος.

Ομάδα σπουδαστών Δραματικής Σχολής Εθνικού Θεάτρου
Σκηνοθεσία: Μαριτίνα Πάσσαρη
Σχεδιασμός φωτισμών: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη
Σχεδιασμός φωτισμών: Αναστασία Τζέλλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Η. Αλεξανδροπούλου
Αφίσα: Ελίζα Γεροντάκη
Φωτογραφίες αφίσας: Σπύρος Σταμούλης
Φωτογραφίες εντύπου: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη
Παραγωγή: Θέατρο του Λόγου
Παίζουν: Στέλλα Βογιατζάκη, Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, Έλλη Ιγγλίζ, Μιχάλης Κίμωνας,
Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης, Κατερίνα Παπανδρέου, Αλέξανδρος Φράγκος.

video: http://www.youtube.com/watch?v=hKNYW2s4RQc

Απόσπασμα από σημείωμα της σκηνοθέτιδας

Με τους ηθοποιούς αυτούς είχα δουλέψει έναν ολόκληρο χρόνο στη σχολή: αυτοσχεδιαστικά στην αρχή, και μετά πάνω στον Άμλετ του Σαίξπηρ. Το καλοκαίρι, εργαστήκαμε με παρόμοιο τρόπο και στους Ελαφροΐσκιωτους. Με ομαδικό πνεύμα και αυτοσχεδιασμούς προσπαθήσαμε να διατηρήσουμε και να μεταφέρουμε στη σκηνή το ενδιαφέρον της πρόβας. Την ελευθερία, τη συγκέντρωση, τις στιγμές που ξεπερνάμε τις δυνατότητές μας και φανερώνουμε απρόβλεπτες όψεις του κειμένου και του εαυτού μας.

Μαριτίνα Πάσσαρη

« Οι ελαφροΐσκιωτοι »

Παραγγελία του Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου, η παράσταση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Καβάλα, στο παλιό Απεντομωτήριο, στις 20 & 21 Ιουλίου 2011. Στη συνέχεια, παίχτηκε στην αίθουσα BlackBoxτου Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, από τις 20 Δεκεμβρίου 2011 ως τις 3 Ιανουαρίου 2012. Η παράσταση ολοκληρώνει τη διαδρομή της στις «Προτάσεις» της Θεσσαλονίκης.

Πρόγραμμα
Παρασκευή 20/4/2012   9 μ.μ.
Σάββατο   21/4/2012   9 μ.μ.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: 15 € & 10 € / τηλ 2310.821483
ΘΕΑΤΡΟ "ΑΜΑΛΙΑ" Αμαλίας 71, 54640 Θεσσαλονίκη
Πρόσβαση - Λεωφορεία για το θέατρο “Αμαλία”:  3, 7, 10, 11, 31, 39

« Πυρκαγιές » του Ουαζντί Μουαουάντ

"Πυρκαγιές" του Ουαζντί Μουαουάντ, σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης

Η αινιγματική διαθήκη που αφήνει η μητέρα της Ζαν και του Σιμόν, οδηγεί τους δύο νέους στη Μέση Ανατολή, όπου αναζητούν την πραγματική τους ταυτότητα. Το ταξίδι αυτό μετατρέπεται σε μια περιπλάνηση που θα τους φέρει σε επαφή με πρόσωπα –κλειδιά, που φωτίζουν σταδιακά το μυστήριο. Συγχρόνως, θα τους επαναφέρει νοερά στα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή της μητέρας τους Ναβάλ, μεταφέροντάς τους στη φρίκη, στον παραλογισμό και στις τραυματικές συνέπειες του εμφύλιου πολέμου. Βήμα βήμα, αυτή η περιπλάνηση θα αποκαλύψει μια τρομερή αλήθεια που έχει στιγματίσει τη ζωή της μητέρας τους, αλλά και τη δική τους. Η ανακάλυψη της ταυτότητάς τους είναι οδυνηρή και λυτρωτική συγχρόνως.

Ο  Kαναδός συγγραφέας λιβανικής καταγωγής Ουαζντί Μουαουάντ, γνωστός στην Ελλάδα από τους Διψασμένους και τις Γυναίκες, εμπνέεται από το μύθο του Οιδίποδα αλλά και από την σκληρή ιστορία των ατελείωτων συγκρούσεων της Μέσης Ανατολής, για να γράψει ένα σπουδαίο σύγχρονο κείμενο, που ξεκινάει ως θρίλερ αλλά αποδεικνύεται βαθιά πολιτικό. Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης καλείται να αντιμετωπίσει την πρόκληση του συγκεκριμμένου έργου αλλά και μιας παράστασης που θα δοθεί με τους θεατές και τους ηθοποιούς μαζί, «Επί σκηνής», εγκαινιάζοντας έτσι έναν νέο θεσμό για το Εθνικό Θέατρο.

Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου
Σκηνοθεσία - Φωτισμοί: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης
Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική επιμέλεια: Κώστας Σουρβάνος
Βίντεο: Μιχάλης Κλουκίνας
Βοηθός σκηνοθέτη: Βάλια Ποιμενίδου
Επιμέλεια κίνησης - χορογραφία: Ξένια Θεμελή
Δραματολόγος παράστασης: Χριστίνα Λιάτα
Διανομή:
Ζιχάν, Ναουάλ ΙΙ: Μαρία Κεχαγιόγλου
Ζαν: Ιωάννα Κολλιοπούλου
Ελχάμ, Σαουντά: Χριστίνα Μαξούρη
Ραλφ, Πολιτοφύλακας, Αμπντετλμάλακ: Μιχάλης Μητρούσης
Ναζίρα, Ναουάλ ΙΙΙ: Θέμις Μπαζάκα
Γιατρός, Ξεναγός, Σαμσεντίν: Θεμιστοκλής Πάνου
Σιμόν, Ουαχάμπ: Βασίλης Παπαγεωργίου
Νιχάντ: Νικόλας Παπαγιάννης
Ναουάλ Ι: Λένα Παπαληγούρα
Ερμίλ, Αμπντεσάμαντ: Δημήτρης Πιατάς
Αντουάν, Φαχίμ, Φωτογράφος: Γιώργος Συμεωνίδης


Τελευταία παράσταση: 13/05/2012

Τηλέφωνο ταμείου: 210 5288170, 210 5288171
ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ - ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ: ΑΓ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 22-24 (Ομόνοια)
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Καρέκλες: 15 ευρώ, Φοιτητικό/Νεανικό: 10 ευρώ
ΑΓΟΡΕΣ ΜΕ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΑΡΤΑ
Υπηρεσία Εισιτηρίων τηλεφωνικά: 210 7234567
online: www.ticketservices.gr

« Η Χρυσή πόλη » – θεατρική ομάδα Παπαλάνγκι

"Η Χρυσή πόλη" της Δανάης Τανίδου. Θεατρική ομάδα Παπαλάνγκι

Μια νέα γυναίκα, η Ραχήλ, υποχρεώνεται τον 15ο αιώνα να παντρευτεί τον αδελφό του χαμένου άντρα της, όπως ορίζει ο νόμος. Μία άλλη, η Μύριαμ, τον 17ο αιώνα, συναντάει και ακολουθεί έναν ψευδο-μεσσία, ενώ μία τρίτη, η Σάρα, ζει από πρώτο χέρι τη μεγάλη πυρκαγιά της πόλης. Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, μια τέταρτη, η Χάνα, οδηγείται μαζί με πολλές άλλες στον σιδηροδρομικό σταθμό… Όλες ζουν στη Θεσσαλονίκη και όλες αναζητούν τη Χρυσή Πόλη «που κάνει την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά».

Έχοντας σε πρώτο πλάνο προσωπικές ιστορίες γυναικών, μια ομάδα αφηγητών διατρέχει τους αιώνες και ζωντανεύει, με όσα μέσα διαθέτει, στιγμές από τη διαδρομή της ισραηλιτικής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, από την άφιξη με καράβι το 1492, ως τη μοιραία αναχώρηση με τραίνο το 1943… Το ατομικό μπλέκεται με το ομαδικό, η Ιστορία με το παραμύθι και το θέατρο με το παιχνίδι, σε μια παράσταση που μας συστήνει ξανά την απλότητα της θεατρικής γλώσσας και μας προτείνει μια διαφορετική αφήγηση για το παρελθόν της πόλης.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Γιόκοτος, Άννα Ευθυμίου, Στάθης Μαυρόπουλος, Μαριέττα Σπηλιοπούλου, Έφη Σταμούλη, Λιάνα Ταουσιάνη.

Ακορντεόν: Γιώργος Λόλας

Συγγραφέας: Δανάη Τανίδου

Σκηνοθεσία: Τάσος Αγγελόπουλος
Σκηνικά-Κοστούμια: Μαργαρίτα Δεληαγγέλου
Κινησιολογική επιμέλεια: Κώστας Κατσαμάκης
Μουσική επιμέλεια: Κώστας Βόμβολος
Μουσική διδασκαλία: Χρύσα Τουμανίδου
Φωτισμοί: Μαρία Λαζαρίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Θέμης Θεοχάρογλου
Οργάνωση παραγωγής: Βασίλης Τζαφέρης

Η ομάδα Παπαλάνγκι

Η θεατρική ομάδα Παπαλάνγκι συγκροτήθηκε από αποφοίτους του Τμήματος Θεάτρου του ΑΠΘ και της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ, με συντονιστή τον Τάσο Αγγελόπουλο. Η πρώτη της εμφάνιση έγινε τον Ιανουάριο του 2011, στο θέατρο «Φούρνος» της Αθήνας, με το έργο της Μιλένας Μπογκάβατς Αγαπητέ μπαμπά, παράσταση που παρουσιάστηκε και στις Προτάσεις-2011.

παραστάσεις: 15/03 – 6/04

Ώρες ταμείου: 10 π.μ.-2 μ.μ. & 5-9 μ.μ.  Τηλ. 2310 821483
Διεύθυνση: ΘΕΑΤΡΟ "ΑΜΑΛΙΑ" Αμαλίας 71, 54640 Θεσσαλονίκη
Πρόσβαση: Λεωφορεία για το θέατρο “Αμαλία”:  3, 7, 10, 11, 31, 39
 

Ιστορική διαδρομή

Η Χρυσή πόλη είναι εμπνευσμένη από την ιστορία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, αλλά δεν είναι ένα ιστορικό έργο. Πρόκειται για μια ποιητική σύλληψη, οι διαδοχικές ιστορίες απλών γυναικών που παρακολουθούμε περιλαμβάνουν υπαινικτικές αναφορές στην Ιστορία, αλλά δεν την αναπαριστούν. Ωστόσο, είναι ίσως χρήσιμο για τον θεατή να ενημερωθεί για μερικά βασικά σημεία αυτής της ιστορικής διαδρομής.

1492 Με διάταγμα των καθολικών βασιλέων Φερδινάνδου και Ισαβέλλας, 15.000-20.000 εβραίοι εκδιώκονται από την Ισπανία.

Αποχωρώντας κατά κύματα και σε συνθήκες πανικού, οι Σεραφαδίμ, όπως ονομάζονται από το βιβλικό όνομα της Ισπανίας, αναζητούν μια καινούργια εστία. Ο Σουλτάνος τους καλεί να εγκατασταθούν στη Θεσσαλονίκη, μια πόλη ερημωμένη μετά την κατάληψή της από τους Οθωμανούς το 1430.

16ος αι. Στους Εβραίους από την Ισπανία που εγκαθίστανται στη Θεσσαλονίκη, προστίθενται και άλλοι, από την Σικελία, την Πορτογαλία και τη Βόρεια Αφρική.

Οι Εβραίοι θα επικρατήσουν δημογραφικά στην πόλη, θα καταλάβουν τις συνοικίες από την Εγνατία ως την παραλία και από τον Βαρδάρη ως τη Διαγώνιο (αφήνοντας στους Τούρκους την Άνω Πόλη και στους Έλληνες την περιοχή γύρω από τον Άγιο Μηνά και το Ιπποδρόμιο) και θα ασχοληθούν με κάθε δραστηριότητα. To1520 θα ιδρύσουν και το πρώτο τυπογραφείο της πόλης.

Η πόλη θα αναδειχθεί όχι μόνο σε εμπορικό κέντρο, αλλά και σε κέντρο ιερών εβραϊκών σπουδών, σε τέτοιο βαθμό ώστε να ονομαστεί «Μητέρα του Ισραήλ». Ένα από τα θέματα που απασχολούν, τουλάχιστον στην αρχή, τους πρόσφυγες Εβραίους, είναι το levirat, η υποχρέωση του μωσαϊκού νόμου να παντρεύονται οι χήρες τον αδελφό του άντρα τους. Οι χιλιάδες γυναίκες που έφτασαν εδώ χωρίς τους άντρες τους οφείλουν να αποδείξουν ότι όλα τα άρρενα μέλη της οικογένειάς τους έχουν αποβιώσει, ώστε να μπορούν να ξαναπαντρευτούν.

17ος αι. Πολλές πυρκαγιές και επιδημίες θα χτυπήσουν την πόλη. Τις ζοφερές οικονομικές συνθήκες ακολουθεί η άνθηση του μυστικισμού και του μεσσιανισμού. Καθοριστικό γεγονός θα είναι η εμφάνιση του ψευδομεσσία Σαμπετάι Σεβή (1655). Ο Σεβή, θα προκαλέσει σκάνδαλο προφέροντας το όνομα του Θεού (πράξη απαγορευμένη στους Εβραίους) και θα φαντασιωθεί την πτώση του σουλτάνου και μια νέα αυτοκρατορία. Σύντομα όμως, προκειμένου να σώσει τη ζωή του, θα ασπαστεί τον μωαμεθανισμό (αίρεση των Ντονμέδων).

19ος αι. Στις αρχές του 19ου αιώνα η οθωμανική διοίκηση θα προσπαθήσει να εκσυγχρονιστεί, παρέχοντας και εμπορικά προνόμια στους υπηκόους των ευρωπαϊκών κρατών, ενώ και η ίδια η πόλη θα εκσυγχρονιστεί: τραμ, ηλεκτροφωτισμός, σιδηροδρομική σύνδεση, νέο λιμάνι. Από το 1873 οι ραβινικές σχολές έχουν δώσει τη θέση τους στα σχολεία της Alliance Israélite Universelle. Παράλληλα, οι ισχυρές εβραϊκές οικογένειες επωφελούνται από την νέα οικονομική κατάσταση: είναι η εποχή της οικοδόμησης των Μύλων Αλλατίνι (1854). Το 1864 στη Θεσσαλονίκη κυκλοφορεί η πρώτη εβραϊκή εφημερίδα El Lunar.

Προς το τέλος του αιώνα, οι εβραίοι κάτοικοι της πόλης ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου και εξασκούν όλα τα επαγγέλματα.

Το 1908, θα ιδρυθεί στη Θεσσαλονίκη από τον Αβραάμ Μπεναρόγια και εβραίους εργάτες το πρώτο συνδικαλιστικό σωματείο σε ελληνικό τόπο, η Φεντερασιόν.

1912 Με την απελευθέρωση της πόλης, η ισραηλιτική κοινότητα αριθμεί περίπου 61.000 άτομα, ενώ οι Έλληνες είναι περίπου 40.000.

1917 Η μεγάλη πυρκαγιά που καταστρέφει όλη την πόλη πλήττει κυρίως τις εβραϊκές συνοικίες, επιχειρήσεις και ιδρύματα. Οι Εβραίοι θα αρχίσουν να μεταναστεύουν σε άλλες χώρες, ιδίως στη γη του Ισραήλ. Η μετανάστευση θα ενταθεί στον Μεσοπόλεμο καθώς πληθαίνουν οι επιθέσεις από αντισημιτικά στοιχεία – όπως ο εμπρησμός του συνοικισμού Κάμπελ (1931). Παρόλα αυτά, το 1940 ο εβραϊκός πληθυσμός της πόλης αριθμεί περίπου 50 χιλιάδες. Οι Εβραίοι θα εκπληρώσουν πλήρως τις υποχρεώσεις τους προς την πατρίδα στον Πόλεμο, ενώ η κοινότητα θα πληρώσει βαρύ τίμημα: 513 νεκροί στρατιώτες και πάνω από 3.700 τραυματίες.

1941 Η ναζιστική κατοχή θα εγκαινιάσει τους διωγμούς των Εβραίων από τις πρώτες μέρες. Στις 11 Ιουλίου του 1942 οι άρρενες Εβραίοι από 18 έως 45 ετών θα υποχρεωθούν να συγκεντρωθούν στην Πλατεία Ελευθερίας όπου θα υποστούν εξευτελισμούς και βασανισμούς. Στο τέλος του 1942 θα καταστραφεί το εβραϊκό νεκροταφείο (όπου η σημερινή Πανεπιστημιούπολη) και θα κατασχεθούν όλες οι εβραϊκές επιχειρήσεις.

1943 Από τον Φεβρουάριο του 1943 οι Εβραίοι υποχρεώνονται να φορούν το κίτρινο άστρο και να κατοικούν σε ειδικές συνοικίες (γκέτο). Στις 15 Μαρτίου 1943 αναχωρεί ο πρώτος συρμός από τον σιδηροδρομικό σταθμό Θεσσαλονίκης με προορισμό το Άουσβιτς-Μπιρκενάου. Έως τον Αύγουστο του 1943 θα αναχωρήσουν άλλες 18 αποστολές. Από τις 50 χιλιάδες άτομα, λιγότεροι από χίλιοι θα κατορθώσουν να επιστρέψουν ζωντανοί από την Πολωνία.

Μέσα στα σύννεφα (Amid the Clouds)

"Μέσα στα σύννεφα", Amir Reza Koohestani. Φωτογραφία © Abas Kosari

Amir Reza Koohestani / Mehr Theatre Group

Μέσα στα σύννεφα (Amid the Clouds)

Η μετανάστευση και η αναζήτηση της προσωπικής ταυτότητας, μέσα από την ευαίσθητη ματιά του ταλαντούχου Ιρανού σκηνοθέτη.

Με απλά μέσα και ποιητική θεατρική γλώσσα η αφήγηση μιας συγκλονιστικής ανθρώπινης ιστορίας.

Ο Αμίρ Ρεζά Κουχεστανί συγκινεί και προβληματίζει με την παράσταση Μέσα στα σύννεφα (Amid the Clouds), που παρουσιάζεται από τις 15 έως τις 18 Μαρτίου 2012, στη Μικρή Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών.

Ένας Ιρανός που προσπαθεί να φτάσει στην Αγγλία συναντά μια νεαρή έγκυο γυναίκα σε ένα μπαρ στα σύνορα Κροατίας-Σλοβενίας. Πρόσφυγες και οι δυο, με βαθιές, ανεπούλωτες πληγές, αποφασίζουν να ακολουθήσουν κοινή πορεία στο ταξίδι τους προς μια καλύτερη ζωή. Γραμμένο κατά τη διάρκεια φιλοξενίας του στο Royal Court Theatre στο Λονδίνο και πρωτοπαιγμένο στις Βρυξέλλες τον Μάιο του 2005, το έργο του ταλαντούχου Αμίρ Ρεζά Κουχεστανί από την Τεχεράνη μεταφέρει στη σκηνή το ρυθμό της περσικής αφηγηματικής παράδοσης μαζί με τη σκληρή πραγματικότητα των προσφυγικών καταυλισμών.

Τακτικός προσκεκλημένος τα τελευταία χρόνια στα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά θέατρα και φεστιβάλ, με μια ιδιαίτερη, εντελώς προσωπική σκηνοθετική γραφή, ο 33χρονος συγγραφέας και σκηνοθέτης καταθέτει στην πρώτη του εμφάνιση στην Ελλάδα μια παράσταση σπάνιας ευαισθησίας και ιδιαίτερου ρυθμού που αρθρώνεται γύρω από ποιητικές εικόνες του νερού – έμμεση αναφορά στο Στενό της Μάγχης που χωρίζει τους πρόσφυγες από τον τελικό προορισμό τους, την Αγγλία, αλλά και σύμβολο της ρευστής, ευμετάβλητης καθημερινότητάς τους. Στα όρια μεταξύ θεάτρου και ποίησης, αφήγησης και διαλογικότητας, το Amid the Clouds εστιάζει στην προσωπική ιστορία του Imour και της Zina αποφεύγοντας να μιλήσει για τις αιτίες που τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Χρησιμοποιώντας λιτά σκηνικά μέσα και έναν μεστό λόγο, η παράσταση του Mehr Theatre Group πραγματεύεται χωρίς μελοδραματισμό την οδύσσεια των δύο αυτών προσφύγων μέσα από τον κοινό πόνο για τον χαμό αγαπημένων προσώπων, την κοινή ανάγκη τους για φιλία και συντροφικότητα, αλλά και την κοινή αναζήτηση της πραγματικής τους ταυτότητας.

***

Ο Αμίρ Ρεζά Κουχεστανί γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου 1978 στο Σιράζ του Ιράν. Σε ηλικία 16 ετών άρχισε να δημοσιεύει διηγήματά του σε τοπικές εφημερίδες. Τρέφοντας αγάπη για τον κινηματογράφο, παρακολούθησε μαθήματα σκηνοθεσίας και κινηματογράφου το 1995 και δημιούργησε δύο ημιτελείς ταινίες.

Μετά από μια σύντομη εμπειρία ως ερμηνευτής, αφοσιώθηκε στη συγγραφή των δύο πρώτων έργων του: And the Day Never Came (Και η μέρα δεν ήρθε ποτέ, 1999), το οποίο δεν ανέβηκε ποτέ, και The Murmuring Tales (Οι ιστορίες γκρίνιας, 2000), το οποίο έγινε ένθερμα δεκτό από τους κριτικούς, στη διάρκεια του 18ου Διεθνούς Θεατρικού Φεστιβάλ Fadjr, στην Τεχεράνη.

Με το τρίτο του θεατρικό έργο, Dance on Glasses (Χορός πάνω σε ποτήρια, 2001), που περιόδευσε για τέσσερα χρόνια, η φήμη του Κουχεστανί πέρασε τα σύνορα της χώρας του, καθώς η παράσταση υποστηρίχτηκε από διάφορους καλλιτεχνικούς διευθυντές και θεατρικά φεστιβάλ της Ευρώπης.

Ακολούθησαν τα έργα Recent Experiences (Πρόσφατες εμπειρίες, βασισμένο σε πρωτότυπο κείμενο των Καναδών συγγραφέων Nadia Ross και Jacob Wren, 2003), Amid the Clouds (Ανάμεσα στα σύννεφα, πρώτη ευρωπαϊκή συμπαραγωγή με το Kunsten festival des arts των Βρυξελλών και το Wiener Festwochen της Βιέννης, 2005), Dry Blood and Fresh Vegetables (Ξερό αίμα και φρέσκα λαχανικά, μια εικοσάλεπτη περφόρμανς, 2007) και Quartet: A Journey North (Κουαρτέτο: Ένα ταξίδι στο βορρά, ευρωπαϊκή συμπαραγωγή, 2008), τα οποία σημείωσαν επιτυχία στην Ευρώπη.

Ο Αμίρ Ρεζά Κουχεστανί έλαβε επίσης αναθέσεις, από το Schauspielhaus της Κολωνίας, όπου έγραψε και ανέβασε το Einzelzimmer (Μονό δωμάτιο, 2006), και από το Nouveau Théâtre de Besançon (Νέο Θέατρο της Μπεζανσόν), μαζί με τον Ιάπωνα σκηνοθέτη Oriza Hirata και τον Γάλλο ομόλογό τους Sylvain Maurice, για να δημιουργήσουν το έργο Des Utopies? (Ουτοπίες;, 2009), που περιόδευσε στη Γαλλία και την Ιαπωνία.

Μετά από μερικά χρόνια σπουδών στο Μάντσεστερ, ο Κουχεστανί έχει επιστρέψει στην Τεχεράνη από τον Ιούλιο του 2009 και εκεί έγραψε το έργο Where were you on January 8th? (Πού ήσουν στις 8 Ιανουαρίου;), το οποίο ανέβηκε πρόσφατα στο Théâtre national de la Colline, στο Παρίσι, στα πλαίσια του Festival d’Automne, ενώ στη συνέχεια περιόδευσε στην Ευρώπη.

Αυτή την περίοδο, αν και υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία, ετοιμάζει παράλληλα μια διασκευή στο Ιβάνοφ του Άντον Τσέχοφ.

***

Η Μπαράν Κοσαρί γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1985 στην Τεχεράνη. Κόρη της πρωτοπόρου Ιρανής σκηνοθέτριας Rakhshan Bani Etemad και του παραγωγού ταινιών Jahangir Kosari, θεωρείται ήδη –παρά τη μικρή ηλικία της– καταξιωμένη ηθοποιός στη χώρα της.

Αποφοίτησε από την Ακαδημία Σουρέ, ενώ έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση σε ηλικία 6 ετών, στην ταινία The Best Papa of the World (1991). Έκτοτε, έπαιξε στις ταινίες της μητέρας της: Nargess (1991), Rusari-ye Abi (1994, αγγλ. τίτλος The Blue-Veiled ή The Blue Scarf, ελλ. Η γυναίκα με το πέπλο), Banoo-ye Ordibehesht (1998, αγγλ. The May Lady), Zir-e Pust-e Shahr (2000, αγγλ. Under the Skin of the City), Ruzegar-e ma (2001, αγγλ. Our Times, ντοκυμανταίρ).

Το 2007 ήταν υποψήφια για το βραβείο καλύτερου γυναικείου ρόλου στα Κινηματογραφικά Βραβεία Ασίας και Ειρηνικού για την ερμηνεία της στην ταινία Mainline.

Η Μπαράν Κοσαρί έχει παράλληλα και σταδιοδρομία στο θέατρο, έχοντας παίξει στο Over the Mirror (1997), σε σκηνοθεσία Azita Hajian, και στα Μέσα στα σύννεφα (Amid the Clouds) (2006) και Quartet: A Journey North (2007), αμφότερα σε σκηνοθεσία του Αμίρ Ρεζά Κουχεστανί και με επιτυχημένες περιοδείες στην Ευρώπη.

Βραβεία

Καλύτερη ηθοποιός / 1ο Εθνικό Φεστιβάλ Νέων Ιρανών Κινηματογραφιστών (2010)

Καλύτερη ηθοποιός / 11η Γιορτή Ιρανικού Κινηματογράφου (2007)

Καλύτερη ηθοποιός / 25ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Fajr, Τεχεράνη (2007)

Τιμητική διάκριση / 25ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Fajr, Τεχεράνη / Διεθνές διαγωνιστικό (2007)

Καλύτερη νεαρή ηθοποιός / Βραβείο κριτικών (2000)

***

Ο Χασσάν Ματζουνί είναι θεατρικός σκηνοθέτης, ηθοποιός, σκηνογράφος, καθηγητής πανεπιστημίου και ιδρυτής της θεατρικής ομάδας Leev. Έχει σκηνοθετήσει αρκετά έργα γνωστών θεατρικών συγγραφέων του διεθνούς δραματολογίου, όπως του Τσέχοφ και του Σαίξπηρ, αλλά και καταξιωμένων Ιρανών δραματουργών.

Ως σκηνοθέτης, έχει λάβει διάφορα βραβεία για τις δουλειές του.

Ως ηθοποιός, ο Ματζουνί έχει συνεργαστεί με τον σκηνοθέτη Αμίρ Ρεζά Κουχεστανί, στα έργα Amid the Clouds (2006) και Quartet: A Journey North (2007), που αμφότερα ανέβηκαν με επιτυχία στην Ευρώπη, ενώ ο ίδιος τιμήθηκε με βραβείο ερμηνείας στο Θεατρικό Φεστιβάλ Zürcher, για τη συμμετοχή του στο Amid the Clouds.

Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών της Τεχεράνης, αλλά και σε εργαστήρια υποκριτικής και σκηνοθεσίας στο Ιράν.

Το 2010, η Ένωση Κριτικών Θεάτρου του Ιράν τον ανακήρυξε «Καλύτερο Θεατρικό Σκηνοθέτη της Χρονιάς» για το έργο του For a Fistful of Rubles (Για μια χούφτα ρούβλια).

Οι πιο πρόσφατες σκηνοθεσίες του, στο Γλάρο και στον Θείο Βάνια του Άντον Τσέχοφ, παίζονται ταυτόχρονα στο θέατρο Iranshahr της Τεχεράνης, από το Φεβρουάριο του 2011.

Το φθινόπωρο του 2011 ο Ματζουνί θα παίξει στην επόμενη παραγωγή του Κουχεστανί, τη διασκευή του στον Ιβάνοφ του Τσέχοφ.

***

Μικρή Σκηνή

Ώρα έναρξης: 21:00

Διάρκεια: 1 ώρα & 20 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Συντελεστές:
Κείμενο-Σκηνοθεσία: Amir Reza Koohestani
Μουσική: Ali Bahrami
Σχεδιασμός φωτισμών: Farshid Mosadequ
Ερμηνεύουν: Baran Kosari, Hassan Madjooni
Παραγωγή: Mehr Theatre Group
Συμπαραγωγή: Wiener Festwochen, Kunstenfestivaldesarts

ΣΤΑ ΠΕΡΣΙΚΑ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΕΡΤΙΤΛΟΥΣ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ Ειρήνη Λεβίδη

***

Παράλληλες δράσεις

Συζήτηση με τα μέλη του Mehr Theatre Group μετά την παράσταση
Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012
Μικρή Σκηνή
Συζήτηση με το κοινό, μετά την παράσταση Amid the Clouds, με τους δύο πρωταγωνιστές, 
την Baran Kosari και τον Hassan Madjooni. Συντονισμός: Φωτεινή Μπάρκα, δημοσιογράφος

Ένας Πέρσης μιλάει σε έναν Έλληνα για έναν Ρώσο

Ένα εργαστήριο του Hassan Madjooni (Mehr Theatre Group) για την εμπειρία του πάνω στον Chekhov
Σάββατο 17 Μαρτίου 2012
Αίθουσα χορού, Ώρα: 11:00-15:00

Το εργαστήριο δίνει έμφαση στην έννοια του χώρου/περιβάλλοντος και στα σκηνικά στοιχεία και αντικείμενα στα μεγάλα έργα του Τσέχoφ, ως πηγές δραματουργικών καταστάσεων.

Απευθύνεται σε: Φοιτητές σχολών θεάτρου, επαγγελματίες ηθοποιούς και σκηνοθέτες
Γλώσσα: Περσικά, με ταυτόχρονη διερμηνεία στα ελληνικά
Κόστος συμμετοχής:10 € ανά άτομο

Για την συμμετοχή στο εργαστήριο είναι απαραίτητη η συνεννόηση με το Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων της Στέγης. Η κράτηση θέσεων γίνεται με e-mail στο education@sgt.gr ή τηλεφωνικά στο 213 0178034 (υπεύθυνη: Μυρτώ Λάβδα).

***

Εισιτήρια : 18 € | Μειωμ.: 10 € 
Αποκτήστε το εισιτήριό σας ηλεκτρονικά, τηλεφωνικά ή από τα εκδοτήρια εισιτηρίων της Στέγης.
Πληροφορίες παραστάσεων και τηλεφωνική πώληση εισιτηρίων:
Tηλ.: 210 900 5 800 (Δε-Κυρ: 9:00-21:00)

https://buy.tickethour.com/stegi-ww/showProductList.html?idEvent=2001107

Tυνήσια « Amnesia »



"Amnesia" των Jalila Baccar και Fadhel Jaïbi (Τυνησία)
7-8 Μαρτίου
2012  ώρα: 20:30 Κεντρική Σκηνή,  Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Αθήνα

Μία πρωτοβουλία του  « Young Arab Theatre Fund »  http://www.yatfund.org


Σύλληψη, κείμενο και σκηνοθεσία: Jalila Baccar και Fadhel Jaïbi
Σκηνογραφία: Kaîs Rostom
Μουσική: Gérard Hourbette (ART ZOYD)
Φωτισμοί: Fadhel Jaïbi
Κοστούμια: Anissa B’diri
Ερμηνεύουν: Jalila Baccar, Fatma Ben Saîdane, Sabah Bouzouita, Ramzi Azaiez, Moez M’rabet,
Lobna M’lika, Basma El Euchi, Karim El Kefi, Riadh El Hamdi, Khaled Bouzid, Mohammed Ali Kalaî
Βοηθός σκηνοθέτη: Narjes Ben Ammar
Βοηθός φωτιστή: Naîm Zaghab
Βοηθός ενδυματολόγου: Jalila Madani
Βοηθός παραγωγής: Nozha Ben Mohammed
Διεύθυνση παραγωγής: Bel Hedi
Συμπαραγωγή: Familia Productions, Scène Nationale d’Annecy, C.D.N. Bordeaux, C.D.N. Limoges, C.D.N Evry,
L’I.FC Tunis
Με την υποστήριξη του Ministère de la Culture et de la Sauvegarde du Patrimoine

 

Ο σκηνοθέτης Φάδελ Ζάιμπι και η ηθοποιός Ζαλίλα Μπακκάρ, αμφότεροι επίσης θεατρικοί συγγραφείς, διαπραγματεύονται ένα θέατρο δέσμευσης, με σάρκα και ψυχή, με κίνηση και συναίσθημα, μεταφέροντας στα έργα τους μια ενέργεια άμεση και ασυγκράτητη. Διατυπώνουν ερωτήματα για την κατάσταση του σύγχρονου Τυνήσιου, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από μια πολυεπίπεδη γλώσσα (λόγια αραβική, γλώσσα των Βεδουίνων, αστική τυνησιακή διάλεκτος) και προκύπτει από μια ιστορία πολύπλοκη και κατακερματισμένη, η οποία έχει αγνοηθεί ή διαστρεβλωθεί.

Ο Ζάιμπι είναι μια κορυφαία μορφή του αραβόφωνου θεάτρου. Μετά από είκοσι θεατρικά έργα και τρεις ταινίες, έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη στην Τυνησία, η οποία του εγγυάται την ανεξαρτησία και την ελευθερία έκφρασης και δημιουργίας, επιτρέποντάς του να εργάζεται δίχως να χρειάζεται να αντιμετωπίσει την εξουσία ή να συμβιβαστεί με τις εμπορικές απαιτήσεις.

Στο έργο που θα παρουσιάσει στην Αθήνα, ο κεντρικός ήρωας (ο Γιάχια Γιάις) είναι ένας άνθρωπος της εξουσίας ο οποίος έχει εκδιωχθεί από τη θέση του και έχει τεθεί σε κατ’ οίκον περιορισμό. Κάποια στιγμή κλείνεται στη βιβλιοθήκη του, η οποία μυστηριωδώς παίρνει φωτιά. Πρόκειται για δολοφονική ενέργεια, απόπειρα αυτοκτονίας ή μια προσπάθεια του ήρωα να απαλλαγεί από ενοχοποιητικά στοιχεία;

Το Amnesia μοιάζει με αστυνομικό μυθιστόρημα, λόγω των απρόσμενων ανατροπών στην πλοκή. Μας μεταφέρει σε έναν αυταρχικό κόσμο με ασθενική μνήμη. Τι είναι αυτό που θυμόμαστε από την ιστορία; Ποιοι οφείλουν να λογοδοτούν; Το έργο θίγει το ζήτημα της ατομικής ελευθερίας όταν αυτή συγκρούεται με τις συλλογικές δυνάμεις, ένα θέμα με μεγάλη παράδοση στο χρόνο και με ρίζες στην ελληνική τραγωδία, το οποίο εξακολουθεί να προβληματίζει μέχρι σήμερα.

Τιμές εισιτηρίων: 15 - 18 - 28 €. Μειωμ. 10 - 15 €. http://www.sgt.gr/gr/stegi/81,83
https://buy.tickethour.com/stegi-ww/showProductList.html?idEvent=2001101
Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012 Κεντρική Σκηνή
Συζήτηση με το κοινό, μετά την παράσταση του Amnesia, με τους σκηνοθέτες Ζαλίλα Μπακκάρ και Φάδελ Ζάιμπι.
Συντονισμός: Κάτια Αρφαρά, Υπεύθυνη Τομέα Θεάτρου & Χορού Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών

 

Ισμήνη

Almila Uluer Atabeyoğlu στο ρόλο της Ισμήνης του Γιάννη Ρίτσου, Κωνσταντινούπολη

Η Ισμήνη είναι ένας ποιητικός μονόλογος του Γιάννη Ρίτσου, σε δραματικό ύφος, που ξεκίνησε να γράφεται το 1966 στην Αθήνα και ολοκληρώθηκε το 1976 στη Σάμο. Στο έργο αυτό η ηρωϊδα, γνωστή και από την Αντιγόνη του Σοφοκλή, είναι καταδικασμένη στη μοναξιά. Ξεκινώντας από έναν αρχαίο μύθο, ο Ρίτσος δημιουργεί ενδιαφέροντες παραλληλισμούς των μυθολογικών στοιχείων με τον Εμφύλιο πόλεμο (1945-1949) καθώς και με σύγχρονά του πολιτικά γεγονότα. Και τούτο, με μια ανθρωπιστική και συνάμα κριτική ματιά επάνω σε θέματα όπως η εξουσία, ο έρωτας, ο ερωτισμός, η θρησκεία, η αφοσίωση, ο θάνατος, η ελευθερία και η αρετή.

Η μοναχική ζωή της στο έρημο παλάτι, μέσα σε μια πλούσια από αναμνήσεις αλλά συγχρόνως αποπνικτική ατμόσφαιρα, μαζί με τη νοσταλγία της για το παρελθόν και την απογοήτευσή της γιατί δεν μπόρεσε να ζήσει όπως ήθελε, αποδίδεται με τρόπο τσεχωφικό. Η πιο ενδιαφέρουσα διάσταση του ποιήματος είναι ότι η Αντιγόνη παρουσιάζεται ως ένα πρόσωπο καθημερινό που λειτουργεί μέσα από κοινότοπα γεγονότα.

Ο Ρίτσος βλέπει την τραγωδία του Σοφοκλή και από την οπτική γωνία της Ισμήνης προβάλλοντας το παρασκήνιο του μύθου. Έτσι η ιστορία αποκτά νέα διάσταση και αποδίδεται με σύγχρονη ερμηνεία. Το να αντιμετωπίζεται με τέτοια δεξιοτεχνία το θέμα του χρόνου ως δραματικό στοιχείο, χαρίζει στο ποίημα έναν πλούτο ανάλυσης που συνήθως συναντάμε στο μυθιστόρημα.

Berksoy Sanat Akademisi

μετάφραση στα ελληνικά: Φαρούκ Τουντζάϊ
Κέντρο Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμού
http://www.kentroanatolikonglosson.com
"Ισμήνη" του Γιάννη Ρίτσου
Μετάφραση στα τουρκικά: Cevat Çapan
Σκηνοθεσία: Zeliha Berksoy
Στο ρόλο της Ισμήνης: Almila Uluer Atabeyoğlu
Συμμετέχουν: İpek Taşdan, Hakan Ummak
Σκηνογραφία-κοστούμια: Başak Özdoğan
Μουσική: İlke Boran
Παραγωγή: Berksoy Sanat Akademisi
Επικοινωνία παραγωγής
Τηλέφωνο: 0090 (0) 212 219 46 77
Fax: 0090 (0) 212 219 46 79
E-mail: info@semihaberksoyoperavakfi.org

Ημερομηνίες παραστάσεων 2012:

1 Φεβρουαρίου - 2  Φεβρουαρίου
15 Φεβρουαρίου - 16 Φεβρουαρίου
29 Φεβρουαρίου - 1 Μαρτίου
14 Μαρτίου - 15 Μαρτίου
28 Μαρτίου - 29 Μαρτίου
11 Απριλίου - 12  Απριλίου
25 Απριλίου - 26  Απριλίου

Ώρα: 20:30

Τιμές εισιτηρίων: 20 και 10 τουρκικές λίρες.

Πληροφορίες για εισιτήρια στο τηλέφωνο:  0212 219 46 77
Διεύθυνση της αίθουσας θεάτρου (black box, σε όροφο) Berksoy Sanat Akademisi: 
Rumeli Cd. Matbaacı Osmanbey Sok. Bekiroğlu İş Merkezi No: 36 Osmanbey 
http://www.semihaberksoyoperavakfi.org/index.php