Φέτος συμπληρώνονται 150 χρόνια από την γέννηση και 80 χρόνια από τον θάνατο του Κωνσταντίνου Καβάφη. Με αφορμή το έτος Καβάφη, η γκαλερί Αργώ παρουσιάζει την φωτογραφική δουλειά της Μαρίας Στέφωση … αβέβαιες μνήμες – Κ. Π. Καβάφης, αφιερωμένη στον Αλεξανδρινό ποιητή. Το θεμέλιο της τέχνης του Καβάφη, οι σπόροι της ποίησης του – Οι αναμνήσεις είναι το κύριο θέμα με το οποίο καταπιάνεται η φωτογράφος, σε μια σειρά από 22 εικαστικές φωτογραφίες. Τοπία και πρόσωπα που αναδύονται μέσα από το νου, μας μεταφέρουν σε ένα κόσμο άχρονο, μυστηριώδη, όπου η Ιστορία και η μνήμη ενσωματώνονται στο τώρα.
Ένα ταξίδι από την αρχαία στη σύγχρονη Αλεξάνδρεια, μια περιπλάνηση μέσα στις εποχές, ένα οδοιπορικό σε αυτό που ο Σεφέρης αποκαλεί «καβαφική γεωγραφία», με την παρουσία του ποιητή ζωντανή σε κάθε βήμα της διαδρομής.
Η έκθεση διαρθρώνεται σε δύο ενότητες:
1η Ενότητα: Ο Καβάφης!Με οδηγό τον ίδιο τον ποιητή που σαν σκιά περιδιαβαίνει την πόλη, σαν μια διαχρονική παρουσία στέκει ανάμεσα σε σπίτια, δρόμους και ανθρώπους, παρουσιάζονται μια σειρά από εικόνες της σύγχρονης πόλης αναμεμειγμένες με εικόνες του υποσυνείδητου: Μνήμες μιας πόλης έμπνευσης για τον ποιητή – διαβάτη, μιας πόλης-σύμβολο: Της Αλεξάνδρειας. Το ρεαλιστικό στοιχείο εμπλέκεται με το φαντασιακό και το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον γίνονται ένα.
2η Ενότητα: Μισοειδωμένα πρόσωπα.Στην ενότητα αυτή εισχωρούμε πιο βαθιά στο χρόνο, αλλά και στον εσωτερικό κόσμο του ποιητή: Στον κόσμο των αισθήσεων, στα «ινδάλματα της ηδονής» του που ανασύρονται από την Ιστορία και αποτυπώνονται στα ποιήματά του. Αλεξανδρινοί βασιλείς, έφηβοι Θεοί του Ολύμπου, νεαροί Απόλλωνες και Αντίνοοι που ξεπηδούν από τους Ελληνιστικούς χρόνους, εμφανίζονται σαν «μισοειδωμένα πρόσωπα» για να υμνήσουν το κάλος που διεγείρει τις επιθυμίες του ποιητή – «τα τελειότατα πλάσματα των τελείων Θεών».
Στο πλαίσιο της έκθεσης θα παρουσιαστεί Video Art(δείτε το) της Ιωάννας Σπηλιοπούλου
Επιμέλεια Έκθεσης Άννα Χασανάκου
Info
03 - 21 Σεπτεμβρίου 2013
Γκαλερί Αργώ, Νεοφύτου Δούκα 5, 10674 Κολωνάκι
Τηλ. 210 7249333 | Fax: 210 7249777
Εmail: serezis@argo-gallery.gr
Τρίτη έως και Παρασκευή: 10πμ-2μμ και 6μμ-9μμ | Σάββατο: 10πμ-2μμ
Author and director: Valters Sīlis
Artist: Ieva Kauliņa
Performer: Inga Tropa
It’s been 10 years since the beginning of the Iraq War and 10 years since Latvia’s involvement in “Operation Iraqi Freedom”. This happening might have earned an exposition in the Museum of the Occupation of Latvia. Nothing like that has happened, not even a public discussion about the topic.
This work will be about responsibility. Latvia can’t be proud of a big army in the Iraq War, but politically our participation, much as anyone else’s, made the war legitimate. This raises the question: Is Latvia also responsible for the way this war happened? Could those Latvian politicians, who decided to take part in the Iraq War, be considered as war criminals much like the president and vice-president of the USA at the time – George Bush and Dick Cheney?
Valters Sīlis
Valters Sīlis was still a very young director in 2009, when we collaborated with him for the festival production ‘Oasis’. Professionals and Valters’ professors criticized it, young people loved it and came back to see it again. But in a recent interview in the National Television, Valters said that it has been a fundamental turning point in his career and in his perception of theatre.
10 Years for “Operation Iraqi Freedom”!
Language Latvian
Duration 30 min
Address The houseA.Briāna iela 9
- Ouverture
- Installation photographique, Collectif Kahraba/Dar Onboz/Galerie Janine Rbeiz
- Sous les tours… la mer, installation urbaine, Christian Zahr
20h
- Eight people, Eight rules, danse contemporaine, Clara Sfeir.
- La fête du pain -Twin Collective, théâtre et conte jeune public .
- Ya’ward min bichtrike - Waraq , Spectacle de marionnette pour jeune public.
20h45
Concert piano et Clarinette, avec les élèves du Conservatoire National Supérieur de Musique
Concert Mustafa Saïd et Joss Turnbull, Chant, oud et percussions
Samedi 7 septembre
19h
- Ouverture
- Installation photographique, Collectif Kahraba/Dar Onboz/Galerie Janine Rbeiz
- Sous les tours… la mer, installation urbaine, Christian Zahr
20h
- Eight people, Eight rules, danse contemporaine, Clara Sfeir.
- La fête du pain -Twin Collective, théâtre et conte pour jeune public.
- Ya’ward min yichtrik - Waraq , Spectacle de marionnette pour jeune public.
20h45
Quatuor de saxophone, The Beirut Saxophone Quartet, avec les élèves du Conservatoire National Supérieur de Musique.
Concert Dominique Pifarely et Michele Rabbia, Archipels, duo de violon et de percussion.
Dimanche 8 septembre
19h30
- Ouverture
- Installation photographique, Collectif Kahraba/Dar Onboz/Galerie Janine Rbeiz
- Sous les tours… la mer, installation urbaine, Christian Zahr
20h
- Eight people, Eight rules, danse contemporaine, Clara Sfeir.
- La fête du pain -Twin Collective, théâtre et conte pour jeune public.
- Ya ward min yichtrik - Waraq, Spectacle de marionnette pour jeune public.
20h45
- Musique de chambre, avec les élèves du Conservatoire National Supérieur de Musique.
- Concert piano et Clarinette, avec les élèves du Conservatoire National Supérieur de Musique
της Μπουμπουλίνας Νικάκη
(αναδημοσίευση από την Κυριακάτικη Αυγή, 2008)
Χάλα, είσαστε μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς θεάτρου της Συρίας. Έχετε κάνει τις βασικές σπουδές σας στη Δαμασκό και σεμινάρια σε διάφορα μέρη, ενώ δουλεύετε από καιρό και στην Ευρώπη. Όντας μία ηθοποιός ευρωπαϊκών προδιαγραφών και υψηλών απαιτήσεων, έχετε τη δυνατότητα να κάνετε το θέατρο που σας ενδιαφέρει στη Συρία;
Στη Συρία δουλεύω πολύ με την Αμάλ Ομράν, συνoνόματη, και κάνουμε ένα θέατρο έρευνας με βάση την ποίηση. Μάλιστα δουλεύουμε αρκετά επάνω στην ποίηση του Άδωνη. Άλλες φορές μαζί με άλλους ηθοποιούς, άλλες φορές εγώ μόνη με έναν μουσικό κρουστών πάνω στη σκηνή.
Πόσο δύσκολη ήταν αυτή η πρώτη σας ερμηνευτική συνάντηση με την αρχαιοελληνική τραγωδία;
Χρειάζεται μία δύναμη, την οποία πολιτισμικά νομίζω ότι την έχουν οι Άραβες, σε αντίθεση με τους Γάλλους, που χρειάζεται να την ψάξουν.
Ποιό ήταν το προσωπικό σας κέρδος από την εμπειρία αυτή της Ανδρομάχης;
Δούλεψα περισσότερο με το κείμενο και πάνω στο κείμενο. Επειδή δούλεψα με τους Γάλλους. Όλη η δουλειά βασίστηκε πάνω στο κείμενο, κάτι που μας λείπει ως γνώση στη Συρία. Είδα το σώμα διαφορετικά.
Πώς υποδέχθηκε το κοινό της Δαμασκού την παράσταση αυτή;
Υπήρχε λίγη αμηχανία διότι είναι άγνωστη η ιστορία στο ευρύ κοινό. Εσάς είναι μέρος της Ιστορίας σας, αλλά στη Συρία δεν ήταν γνωστά όσα συμβαίνουν στο έργο. Καλλιτεχνικά οι απόψεις διίσταντο.
Φαίνεται εξωτικός ο ελληνικός κόσμος στους Σύρους;
Νιώθουν ενστικτωδώς πολύ οικεία.
Υπάρχουν ορατά ίχνη της επίδρασης του ελληνικού κόσμου στον αραβικό κόσμο;
Καταρχάς να πω ότι είναι κοινή γνώση στον αραβικό κόσμο το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή Αναγέννηση έγινε με ό,τι γραπτό σώθηκε από τον αρχαιοελληνικό κόσμο χάρη στους Άραβες. […] Κάτι άλλο, παράξενο, είναι ότι οι μεγάλοι δάσκαλοι στις μουσουλμανικές σέχτες σήμερα (Δρούζοι, Αλαουϊτες, κλπ) είναι ο Σωκράτης και ο Πυθαγόρας. Πρόκειται για θρησκείες που κληροδοτούνται από δάσκαλο σε μαθητή, προφορικά, δεν υπάρχει θρησκευτικό βιβλίο. Μάλιστα ο Σωκράτης, ένας από τους μεγάλους δασκάλους αποκαλείται “ νους της σοφίας”.. Και έτσι έχουν περάσει στοιχεία της αρχαιοελληνικής σκέψης και φιλοσοφίας.
Τί έρχεται πρώτο στο μυαλό ενός Σύρου σχετικά με το σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό;
Ο Ρίτσος! Κι ακόμη περισσότερο, ο Καζαντζάκης..
Οι μεταφράσεις των αρχαιοελληνικών κειμένων κατάφεραν να μεταφέρουν τη θεατρική γύρη στους Άραβες;
Όχι! Η θέση του θεάτρου είναι αντιστρόφως ανάλογη ως προς το βάρος που απέκτησε η φιλοσοφία. Οι Άραβες αγαπούμε ιδιαίτερα την ποίηση, αλλά το θέατρο δεν μπήκε ποτέ μες στην παράδοσή μας. Υπήρχαν εμπειρίες αλλά χωρίς να αποκτούν μία συνέχεια. Δεν αποτελεί μέρος της Ιστορίας μας. […].
Θα παίρνατε το ρίσκο να παίξετε στα αραβικά σε ελληνική παράσταση;
Αυτό είναι κάτι που εύχομαι, όχι ρίσκο!
Πόσες αίθουσες υπάρχουν στη Δαμασκό;
Υπάρχει το Εθνικό Θέατρο που διαθέτει τρεις αίθουσες, επίσης υπάρχουν τέσσερις αίθουσες στην Όπερα, δύο αίθουσες στη Σχολή του Εθνικού Ωδείου και μετά πάμε στα ιδιωτικά θέατρα.
Σε τί συνίσταται το ιδιωτικό θέατρο;
Σε γελοία εμπορικά θεάματα χαμηλού επιπέδου.. Κάποτε φτάνουν στο χιούμορ που ξορκίζει προς στιγμήν τα κακά της μοίρας μας, αλλά πρόκειται για προσωρινή εκτόνωση και ανοχή μιας κατάστασης.
Το Εθνικό Θέατρο χρηματοδοτείται άμεσα από το Κράτος;
Από το ΥΠΠΟ. Δεν αντέχεται πλέον η κατάσταση με το Εθνικό. Κάνει λίγες παραγωγές ελλείψει χρημάτων και συντηρητικές. Εγώ είμαι μάλιστα μέλος του Εθνικού αλλά δεν κάνουμε πολλές δουλειές. Οι νέοι προσπαθούν να σχηματίσουν ομάδες και κάνουν ποιοτικό ανεξάρτητο ιδιωτικό θέατρο, αποφεύγοντας έτσι και τη γραφειοκρατία. Αλλά και πάλι τα πράγματα παραμένουν σαν αποσπασματικές θεατρικές εμπειρίες. Εκτός αυτού, μας έχει κατακλείσει η τηλεόραση και οι ηθοποιοί μπαίνουν στις σχολές ακριβώς για να παίζουν σε τηλεοπτικές σειρές, χάρη στις οποίες γίνονται διάσημοι και κερδίζουν χρήματα. Παρόλ’ αυτά το Ωδείο διατηρεί ένα καλό επίπεδο.
Υπάρχουν ταμπού ή γενικές απαγορεύσεις στοιχείων στις παραστάσεις;
Υπάρχουν θέματα που πρέπει να προσεγγίζονται με συγκεκριμένο τρόπο ή να να μην ονοματίζονται, απλώς να υπονοούνται. Το σεξ, ο ερωτισμός, πρέπει να υπονοούνται.
Τι συγγραφείς ανεβάζουν στις σκηνές;
Οι νέοι δουλεύουν με αυτοσχεδιασμό. Και οι περισσότεροι σκηνοθέτες είναι ηθοποιοί. Γενικά δεν καταλαβαίνουν πόσο σημαντικό είναι το κείμενο. Κατα τα άλλα ανεβαίνουν διάφοροι συγγραφείς. Τραγωδίες όπως η Αντιγόνη ή η Μήδεια, Σαίξπιρ όχι και τόσο, Ίψεν, Στρίντμπεργκ, Γκόγκολ, κάποια Αιγυπτιακά έργα, και έργα που έχουν να κάνουν με την ιστορία μας, αρκετό ρεαλισμό. Οι Σύροι γράφουν ποίηση και οι Αιγύπτιοι, που έχουν κάποιους θεατρικούς συγγραφείς, δεν ξέρω αν και κατά πόσο έχουν ενδιαφέρον. Για μια μεγάλη περίοδο ανέβαινε πάρα πολύ ρωσικό θέατρο. Τώρα λιγότερο. Η επίδραση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν μεγάλη, πολλοί καλλιτέχνες και του θεάτρου και του κινηματογράφου έκαναν τις σπουδές τους στην ΕΣΣΔ. Μέχρι και την πτώση του κομμουνισμού υπήρχε μεγάλη φιλία με τις πρώην Ανατολικές χώρες.
Η επιρροή της γαλλικής κουλτούρας αρχίζει τελευταία να γίνεται έντονη στη Συρία. Γιατί αυτή η επιστροφή και γιατί τώρα;
Λόγω της αλλαγής του γενικότερου πολιτικού κλίματος… Πολλοί πλέον πάνε για σπουδές στη Γαλλία.
Πώς αντιλαμβάνεστε το καθεστώς στη Συρία;
Ποτέ δεν ήταν πραγματικά δημοκρατικό. Υπάρχει και κοινοβούλιο και πολιτικά κόμματα και εκλογές αλλά στη Μέση Ανατολή δεν υπάρχει πραγματικά δημοκρατία. Δεν το λέω υποτιμητικά αυτό. Δεν υπάρχει στην κουλτούρα μας αυτό που πήρε η Δύση από την Ακρόπολη. Εμείς έχουμε μείνει πιο αρχαϊκές κοινωνίες. Η σχέση μας με τη θρησκεία κουβαλάει αυτό το είδος του θεού: Θεός, Πρόεδρος, Βασιλιάς. Χρειαζόμαστε να κινεί κάποιος τα νήματα, έναν αρχηγό που να είναι παντοδύναμος και να μας προστατεύει. Ο λαός ποτέ δεν βγήκε από την ιδέα του θεού.
Ούτε στην Ελλάδα. Κουβαλάει αυτή την πολιτική κουλτούρα μοναρχικής χροιάς. Η άνωθεν εξουσία είναι παράλογα αναμφισβήτητη και άκριτη. Και παρά το ότι ανήκει στην Ευρώπη, το ελληνικό Κράτος δεν είναι καν κοσμικό (laïque).
Είναι δυνατόν; Οι δυτικοί πάλι λένε ότι το καθεστώς της Συρίας είναι δικτατορικό. Πιστεύω ότι με άλλα κριτήρια ακριβώς το λένε. Νομίζω ότι πρόκειται για κάτι διαφορετικό. Πέρασε σοβαρές πολιτικές δοκιμασίες η χώρα. Οι αντιφρονούντες έμπαιναν κατευθείαν στη φυλακή. Τώρα δεν είναι έτσι, αλλά υπάρχει μια παραλυσία. Ούτε ο λαός ούτε τα κόμματα κάνουν τίποτα.
Έχει ελπίδες και νόημα να αναπτυχθεί μια πραγματική θεατρική δημιουργία και δραστηριότητα στη Δαμασκό;
Πρέπει να γίνει οπωσδήποτε, για να κινητοποιηθεί ο κόσμος. Να πάρει αλλιώς τη ζωή του. Να μην είναι μοιραία η μόνη του επιλογή η κατανάλωση φαγητού και αλκοόλ. Οι νέοι έχουν ανάγκη να συμμετέχουν σε κάτι ενεργό. Είναι ένα είδος ελευθερίας, ένα οικείο μέσο έκφρασης.
Ωστόσο οι πλαστικές τέχνες είναι αυτές που έχουν ιδιαίτερη άνθιση στη Συρία.
Ναι είναι ο πιο αναπτυγμένος τομέας των τεχνών… Πριν από το ’80 ακόμα είχε αρχίσει η ανάπτυξη αυτή. Στο θέατρο έχουμε μόνο καλούς ηθοποιούς.
Οι θεατρικές επιλογές του Δαμασκός πολιτιστική πρωτεύουσα του αραβικού κόσμου είναι κάπως περιορισμένης γκάμας: οι εκδηλώσεις όμως στο σύνολό τους έχουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον;
Το ενδιαφέρον θα είναι αυτό που θα προκύψει στο τέλος. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλές πολιτιστικές δραστηριότητες, κάτι που είναι πραγματικά θαυμάσιο και η Δαμασκός είχε τεράστια ανάγκη. Όμως χρειάζεται περισσότερο να μπουν οι βάσεις για υποδομή κάθε είδους καλλιτεχνικής δημιουργίας. Έχουν έρθει πολύ μεγάλα ονόματα από το εξωτερικό αλλά φοβάμαι ότι όλα έχουν έναν τουριστικό χαρακτήρα… σαν βιτρίνα που δείχνει όμορφη τη Δαμασκό, πόσα χρήματα έχουν διατεθεί, πόσο μεγάλα ονόματα έχουν έρθει, αλλά αναρωτιέμαι τι θα μείνει! Έπρεπε να γίνουν εργαστήρια, να δημιουργηθούν παραστάσεις, όχι απλώς να φέρουν παραγγελία έτοιμες από το εξωτερικό. Τί θα μείνει μετά;
"Ακυβέρνητες Πολιτείες" του Στρατή Τσίρκα, σκηνοθεσία Ροβήρου Μανθούλη
Ο Ροβήρος Μανθούλης, σκηνοθέτης και συγγραφέας, είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες καλλιτέχνες, οι οποίοι έζησαν και δημιούργησαν εκτός ελλαδικού χώρου. Έζησε στην Αμερική και στην Ευρώπη (Γαλλία) όπου εργάστηκε και δεν έπαψε να δουλεύει και να μελετά γύρω από την Τέχνη, τη Λογοτεχνία, την Ιστορία.. Η σχέση του με την Ελλάδα ήταν σταθερή. Η παραπάνω συνθήκη του επέτρεψε να πάρει αποστάσεις από το ελληνικό γίγνεσθαι και την ελληνική κοινωνία και να έχει μια άλλης κλίμακας θεώρηση των πραγμάτων. Έτσι, με τη μεταπολίτευση και ανεξάρτητα από την πολιτική του απόχρωση, ήταν ένας από τους ανθρώπους που κλήθηκε να στήσει την κρατική ελληνική τηλεόραση. Αυτό του άνοιξε πρακτικά το δρόμο για μία από τις σημαντικότερες δουλειές του, επάνω σε ένα από τα σημαντικότερα ελληνικά λογοτεχνικά έργα μεγάλης φόρμας, τις Ακυβέρνητες Πολιτείες του Στρατή Τσίρκα. Με αφορμή το συγκεκριμένο έργο και την κυκλοφορία του σε νέα έκδοση, ο Μανθούλης, παραθέτοντας λεπτομέρειες για τις συνθήκες της εν λόγω τηλεοπτικής μεταφοράς, δίνει τις θέσεις του επάνω στον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία, τα ελληνικά γράμματα, την ιδιαιτερότητα και τη σχέση των ελληνικών πραγμάτων με τον έξω κόσμο.
Συνομιλία με τη Μπουμπουλίνα Νικάκη
Κύριε Μανθούλη, πώς εμπνέει η λογοτεχνία τον κινηματογράφο;
Καταρχάς δεν μιλάει και πολύ κανείς για την πλευρά αυτή της λογοτεχνίας Το σινεμά, τουλάχιστον η φιξιόν, είναι πολύ κοντά στο μυθιστόρημα, στο roman, είναι μια ολόκληρη φέτα ζωής και τα δύο. Αλλά ιδιαίτερα όταν τα θέματα είναι πολύ κοντά στη ζωή, βγαίνουν από μια αλήθεια και όχι μόνο από τη φαντασία του συγγραφέα, συγκινούν… και τον αναγνώστη και τον σκηνοθέτη και το θεατή.
Έχετε μεταφέρει σε μια εξαιρετικής ποιότητας και πρωτότυπη τηλεοπτική σειρά τις Ακυβέρνητες Πολιτείες* του Στρατή Τσίρκα, ένα από τα σπουδαιότερα έργα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Πρόκειται για έργο υποδειγματικό όσον αφορά στη σύνθετη δομή του, δένει με μοναδική αρμονία πραγματικότητα και φαντασία, φέρει στοιχεία μοντερνισμού. Τί έκανε ελκυστική την ιδέα να δημιουργηθεί μια φιλμική μορφή του;
Οι Ακυβέρνητες Πολιτείες ειδικά, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο βιβλίο της τριλογίας το ’61, η Λέσχη, είχαν ενθουσιάσει όλους τους νέους, σαν αναγνώστες, όπως κι εμένα! Οι τρεις μεγάλες πολιτείες του έργου, Ιερουσαλήμ, Κάιρο, Αλεξάνδρεια, έπαιξαν ένα ρόλο τόσο στη ζωή του Τσίρκα και την Εγγύς Ανατολή όσο και στην ελληνική πολιτική περιπέτεια. Μας έκαιγαν τα θέματα αυτά και η γραφή μας γοήτευσε. Είχε πάρει πολλές αρνητικές επίσημες κριτικές, λόγω της πολιτικής του θέσης, η οποία ήταν μία πρώιμη αποσταλινοποιητική. Ωστόσο το βιβλίο ξεπέρασε τα πάντα, διέσχισε όλα τα σύννεφα και ακούμπησε πάνω στις καρδιές της νεολαίας. Όσοι ήταν σκηνοθέτες εκείνη την εποχή είχαν ονειρευτεί “τί ωραία που θα ήταν να γινόταν αυτό φιλμ!” Φυσικά ούτε η εποχή βοηθούσε, διότι υπήρχε λογοκρισία, ούτε τα οικονομικά μέσα υπήρχανε για τέτοιο έργο, ούτε τα κότσια μας ήταν αρκετά δυνατά για ν’ασχοληθούμε μ’αυτό, ούτε η πληροφόρησή μας ήταν ικανοποιητική. Όσα αφηγείται το έργο για την Εγγύς Ανατολή είχαν συμβεί χρόνια πριν, αλλά εμείς πρώτη φορά τ’ακούγαμε. Ο Έλληνας δεν είχε ενημέρωση για το τί συνέβαινε καν στη χώρα του! Στην κατοχή ή στον εμφύλιο δεν ήξερε ο κόσμος ποιοί χάνουν ή τι γίνεται στην άλλη άκρη της Ελλάδας, όχι πόσοι Έλληνες ήταν και τί γινόταν στην Ανατολή… Δεν υπήρχε Communication, χάος, κάτι που καθόρισε κάποιες ιστορικές εξελίξεις. Και ελάχιστοι ή κανένας ιστορικός δεν έχει παρατηρήσει αυτό το φαινόμενο. Οι Ακυβέρνητες Πολιτείες ήταν και σαν αποκάλυψη…
Ήταν καθοριστικός ο αντίκτυπος που είχε η κυκλοφορία της Λέσχης για τη συγγραφή της Αριάγνης και της Νυχτερίδας;
Αν διαβάσει κανείς τα Ημερολόγια των Ακυβέρνητων Πολιτειών, όπου εξηγεί ο Τσίρκας γιατί και πώς έγραψε αυτά τα βιβλία, απαντώντας βέβαια και σε διάφορες κριτικές, φαίνεται η ανησυχία του, διότι δεν είχε ξαναγράψει μυθιστόρημα. […] Το δεύτερο κέρδισε από τις αδυναμίες του πρώτου..[…] και ολοκλήρωσε με το τρίτο. Εμένα με βοήθησαν πολύ για τη μεταφορά να μπω περισσότερο στο θέμα. Η έκδοση του δεύτερου και του τρίτου βιβλίου ενέτεινε την ελκυστικότητα του έργου.
Ποιά ήταν η ευκαιρία με την οποία μπορέσατε να γυρίσετε τη σειρά;
Ήρθε και με βρήκε ένας παραγωγός και μου είπε ότι σκέφτεται να γυρίσει τις Ακυβέρνητες Πολιτείες. Από την πορεία κατάλαβα ότι είχε συζητηθεί με τον Βασιλικό και άλλους από την ΕΡΤ, είχε γίνει αποδεκτή η πρόταση, -είχα προηγουμένως στήσει, σώσει κι εξυπηρετήσει την ΕΡΤ με τη μεταπολίτευση- και μου ζήτησε να το αναλάβω. Η ιδέα που είχα κάποτε όταν διάβασα το έργο ήρθε μπροστά μου! Απ’ ό,τι κατάλαβα, η Τσίρκα πρέπει να είχε βάλει σαν προϋπόθεση να το γυρίσω εγώ.. Η ίδια της αργότερα μου έδειξε το συμβόλαιο που έλεγε μέσα ..”με τον όρο ότι θα το γυρίσει ο Μανθούλης”. Ήταν δεσμευμένος λοιπόν, δεν είχε κάποιος αντίρρηση και η ΕΡΤ το έβλεπε και σαν ένα είδος αναγνώρισης όσων είχα κάνει. Εγώ σκέφτηκα ότι κάτι τόσο σοβαρό χρειαζόταν συμπαραγωγή – η ΕΡΤ είχε αστεία μέσα – και έπεισα τη γαλλική κρατική τηλεόραση. Αρχίσαμε, πήγαμε στα Ιεροσόλυμα για ρεπεράζ… Κάποια στιγμή ο παραγωγός κατάλαβε ότι δεν θα έβγαζε τα λεφτά που φανταζόταν κάνοντας τις Ακυβέρνητες Πολιτείες ένα σιριαλάκι και απεχώρησε, αφήνοντάς με επί ξύλου κρεμάμενο…
Πώς συνέχισε πρακτικά η όλη περιπέτεια;
Πρότεινα στην ΕΡΤ να το αναλάβει διότι ήτανε στη μέση και οι Γάλλοι, αλλά ήταν ανίκανη να το σηκώσει. Μου είπαν να το κάνω σαν παραγωγός και θα με στήριζαν από πίσω. Τελικά δεν έδινε ούτε αυτά που έπρεπε να πληρώσει. Μου πρότειναν να πάρω δάνειο -25% επιτόκια τότε- και θα μου τα δίνανε. Τίποτα όμως. Μου είπανε να πάρω κι άλλο! Και χρειάστηκε να βάλω τον Ανδρέα Παπανδρέου να πείσει την τράπεζα να μου δώσει κι άλλο δάνειο.. Έγιναν όλα τα γυρίσματα και η ΕΡΤ πλήρωσε τα 4/5 του μεριδίου της δέκα χρόνια μετά. Εν τω μεταξύ οι τόκοι τρέχανε… Έγιναν πενήντα αναμεταδόσεις στη Γαλλία. Αυτή η πανσπερμία γλωσσών, Ευρωπαίοι, Έλληνες, Άραβες… είναι πολύ ενδιαφέρουσα.
Πώς μεταφέρεται η λογοτεχνία στην τηλεόραση;
Το συγκεκριμμένο έργο είναι κλασσική περίπτωση διασκευής: πώς μπορεί ένα λογοτεχνικό έργο με πολλές αφηγηματικές και ποιητικές σελίδες, χωρίς πολύ διάλογο και δράση να γίνει ένα δράμα που να σφύζει από ζωή και συγκρούσεις.
Το 1971, οι Ακυβέρνητες Πολιτείες κέρδισαν στη Γαλλία το βραβείο καλύτερου ξένου μυθιστορήματος. Απέσπασαν ευνοϊκές κριτικές χάρη και σ’ ένα συγκεκριμένο κλίμα που επικρατούσε στη Γαλλία και στις πολιτικές ανησυχίες του κόσμου ή καθαρά για τη λογοτεχνική του αξία;
Για τη λογοτεχνική του αξία αλλά και την πρωτοτυπία του θέματος μέσα στην πολιτική κατάσταση της εποχής εκείνης. Είναι μπλεγμένες οι προσωπικές, ιδιωτικές ιστορίες μέσα στις πολιτικές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Και όλη αυτή η περιοχή ήταν στη γαλλική σφαίρα επιρροής, μιλούσαν γαλλικά. Αυτό αφορά φυσικά τους Γάλλους. Όπως και το Κουαρτέτο του Αλεξανδρινού Ντάρελ. Ένας από τους ήρωες του Τσίρκα είναι εμπνευσμένος μάλιστα από τον Ντάρελ.
Ο Ντάρελ όμως δεν έχει αυτή την πολιτική γεύση και το χρώμα του Τσίρκα. Έχει αναγνωριστεί πραγματικά η αξία της γραφής του ή τα παραπάνω έχουν πάρει το προβάδισμα;
Σίγουρα! Διαβάζεται σε μεγάλο βαθμό κι εδώ όπως και στην Ελλάδα. Πάντως είναι και οικεία η ατμόσφαιρα. Πολλοί Γάλλοι διανοούμενοι έχουν περάσει από τη Μέση Ανατολή. Υπάρχει ένα ενδιαφέρον γι’ αυτή την περιοχή. Αλλά είναι μεγάλη η δύναμη του ίδιου του έργου. Στους Άγγλους βέβαια δεν είχε μεγάλη επιτυχία, ήταν άλλη η ματιά τους στην Ανατολή.
Είναι οικουμενικός ο Τσίρκας;
Νομίζω πως ναι. Επειδή γράφει απλά. Δεν έχει ένα ιδιαίτερο ύφος όπως έχει ο Προυστ.
Έχει πολλή ένταση.
Ναι αλλά βγαίνει από το υλικό. Ζει πάνω σ’ένα ηφαίστειο, οπότε αναγκαστικά αυτό που γράφει είναι ηφαιστειώδες. Ό,τι έχει γραφτεί πάνω σε ηφαίστειο είναι πάντα ενδιαφέρον και λογοτεχνικά.
Ο Τσίρκας, όπως ο Σεφέρης, ο Καβάφης, στέκονται σε ένα άλλο στερέωμα και γι’ αυτό συνομιλούν με άλλα μεγέθη.
Ο Καβάφης είναι επηρεασμένος από την ελληνιστική περίοδο, έχει διεθνώς μοναδικό εξωτισμό που δεν είναι αυτός της Ανατολής αλλά της ελληνιστικής περιόδου. Δεν έχει σχέση με το κλίμα του Τσίρκα.
Όχι. Ανήκουν θέλω να πω σε μια περιφέρεια, κοσμοπολίτικη, η οποία τροφοδότησε με σπουδαία πολιτισμικά παράγωγα ουσιαστικά – όπως και με τον ιταλόφωνο Κάλβο και το Σολωμό από την άλλη – τη μητροπολιτική Ελλάδα, εγκλωβισμένη πάντα σε άλυτα θέματα περί της πολιτισμικής της ταυτότητας, σε μια αδιέξοδη προοπτική στο παρελθόν, χαρακτηριστικά που δεν βοήθησαν στη δημιουργία συμπαγούς σώματος με ανοιχτούς πόρους που να αναπνέουν, υγιών κοινωνικών ιστών και αστικής τάξης..
Δεν είναι τυχαίο το ότι αρέσει διεθνώς ο Καβάφης ή ο Σεφέρης. Η μητρική του Κάλβου ήταν τα ιταλικά και του Καβάφη τα αγγλικά. Ο Παλαμάς δεν θα διαβαστεί ποτέ παραέξω, είναι βέβαιο. Στην Ελλάδα υπάρχει μια ελληνοελληνική θεώρηση των πραγμάτων – Εφταλιώτης κλπ – και μεταφέρεται και στον κινηματογράφο αυτό. Ο Τσίρκας γεννήθηκε όπως το ρεμπέτικο τραγούδι, έχει έρθει σε επαφή μουσικά και γλωσσικά με πάρα πολλές κουλτούρες, ανατολικές, δυτικές. Δεν πρόκειται για δημοτική ποίηση και η ελληνική λογοτεχνία βγήκε μέσα από το δημοτικό τραγούδι, μην το ξεχνάμε αυτό. Στην περιφέρεια ήταν καλύτερες οι σχέσεις με τον κόσμο..
* Οι Ακυβέρνητες Πολιτείες κυκλοφορούν σε νέα επιμελημένη έκδοση,
με σχόλια και σημειώσεις από τη Χρύσα Προκοπάκη, εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
αναδημοσίευση από το περιοδικό Highlights
Ιούλιος-Αύγουστος 2007
Οι Ακυβέρνητες Πολιτείες ως παράδειγμα δεσμού της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας και πολιτισμού με τον Αραβικό κόσμο (εκδήλωση και ομιλία της Μπουμπουλίνας Νικάκη στη Βηρυτό, σε συνεργασία με τον κριτικό, ποιητή, καθηγητή φιλοσοφίας, Ισκάνταρ Χάμπας, UNESCO, το 2009, υπό της αιγίδα της Ελληνικής Πρεσβείας http://www.20mars.francophonie.org/8334-La-litterature-contemporaine-grecque-et-le-monde-arabe
Δεν ήξερες πως το παρόν
είναι ένα σύννεφο μόνο
κι ύστερα δεν θα το ξαναδείς ποτέ
το βράδυ αυτό
μένουν ακίνητοι
οι αιώνες
Μη λες
πως έχεις καιρό
είναι πιο στενή η νύχτα απ' ό,τι
φαντάζεσαι.
Σε μια στιγμή
πέφτει η ώρα του αποχωρισμού
Άκου αυτά τα δέντρα
κάποιος ταράζει τον ύπνο
είναι φθινόπωρο.
Ανάμνηση
Κανείς δεν θυμάται τη
νύχτα
δεν θυμάται τα λόγια
ή τα δάκρυα της απόγνωσης
κανείς
εκεί κάτω βρίσκονται
και είναι φθινόπωρο πάντα
εκεί κάτω βρίσκονται
της ανάμνησης ύπνος
Μέταλλο
Όταν το λευκό ξεριζώνεις
του μεσημεριού
άσε τον πόθο να περάσει.
Τί κάνεις μ'αυτό το μέταλλο
που σ' ακολουθεί;
***
Ο Ισκάνταρ Χάμπας, γεννήθηκε το 1963 στη Βηρυττό. Είναι ποιητής, κριτικός ξένης λογοτεχνίας στη λιβανέζικη εφημερίδα Assafir, μεταφραστής ξένης λογοτεχνίας (Tabucchi, Conrad, Paz, Char, Ponge). Διδάσκει σε ατελιέ λογοτεχνικής μετάφρασης και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βηρυττού (Η επίδραση της ελληνικής σκέψης στην Αραβική Αναγέννηση).
Ως κριτικός, πέρα από τον Καβάφη και το Σεφέρη, έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την ποίηση του Ρίτσου, η οποία “επηρέασε μια ολόκληρη γενιά Αράβων ποιητών κατά τη δεκαετία του ’80”, όπως υποστηρίζει, αλλά και με άλλους σύγχρονους Έλληνες ποιητές, μεγαλύτερης η μικρότερης εμβέλειας, όπως ο Νάνος Βαλαωρίτης, ο Νίκος Καρούζος ή ο Κώστας Μαυρουδής. Μόλις κυκλοφόρησε από εκδοτικό οίκο της Δαμασκού βιβλίο 400 σελίδων με ποίηση του Γιάννη Ρίτσου μεταφρασμένη στα αραβικά από τον ίδιο.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος σημαντικών περιοδικών Λόγου και Τέχνης της Βηρυτού όπως τα Μικρόβια. Έχει γράψει δοκίμια επάνω στην ποίηση, πεζά και ποιητικές συλλογές: Πορτραίτο μεταλλικού Άνδρα, Μισό Μήλο, Αιχμές Νύχτας κ.α.. Η ποίηση του Χάμπας, κατά βάση ελεγειακού χαρακτήρα, έχει μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, φιλανδικά, ιταλικά, ισπανικά, κουρδικά, πορτογαλικά, τουρκικά, κινέζικα, ισπανικά. O ίδιος θεωρείται από τους σημαντικότερους ποιητές της γενιάς του και έχει τιμηθεί πολλές φορές ως προσκεκλημένος σε πολυάριθμες χώρες, καθώς και με υποτροφίες μακρόχρονης φιλοξενίας για συγγραφείς στη Γαλλία.
Editura Omonia aniversează în 2011 cei 20 de ani de activitate cu acelaşi autor cu care a debutat. Prin ediţiile publicate, între care două bilingve şi Operele complete în 2 volume, Konstantinos P. Kavafis a devenit o adevărată emblemă a Omoniei.
Volumul de faţă este apariţie insolită şi, din câte ştim, unică în peisajul kavafisticii.Cele 24 de poeme (câte unul pentru fiecare dintre cele 24 de litere ale alfabetului neogrec) reprezintã tot atâþia paºi necesari pentru a putea intra în cosmosul poetic inventat de Kavafis. Selecţia s-a făcut astfel încât să ofere iubitorilor creaţiei sale, de pe orice meridian, intrarea în universul poliedric al viziunilor Alexandrinului şi al esenţelor tari ale Poeziei sale, să poată fi astfel urmărită, pas cu pas, însăşi gândirea poetică originară, precum şi evantaiul principalelor ei teme. Fiecare poem, reprodus în original, apare însoţit de 11 traduceri, pe grupuri reprezentative de limbi. Sunt prezente cele trei mari grupuri europene: romanic, germanic şi slav (reprezentat de limba rusă). Ca element de originalitate absolută, se cuvine semnalată traducerea creaţiei kavafice în limba latină. O ediţie europeană, prin selecţia instrumentului lingvistic de origine şi, din punct de vedere etno-geografic, al comunicării, Alfabetul poetic este, în fapt, o ediţie mondială, dacă se are în vedere că, dintre limbile alese, câteva (engleza, franceza, spaniola, portugheza) acoperă suprafaţa culturală a unor continente îndepărtate de Europa.
Un pertinent studiu introductiv, semnat de profesorul Liviu Franga de la Universitatea din Bucureşti, traducătorul în latină al “alfabetului”, ca şi un epilog aparţinând profesorului canadian Jacques Bouchard de la Universitatea din Montréal, autor al versiunii franceze, oferă cititorului român reperele necesare pentru apropierea de personalitatea şi creaţia celui mai tradus, celui mai comentat, celui mai fascinant şi totodată şi celui mai enigmatic poet grec.
Versiunile celor 24 de poeme sunt însoţite de peste 100 de ilustraţii aparţinând pictorului Gheorghe I. Anghel. Poezia lui Kavafis a constituit o statornică sursă de inspiraţie a artistului român, a cărui operă a fost încununată, între altele, cu un Premiu al Academiei Franceze.. Concepţia grafică poartă semnătura Ancăi Anghel Coller.
Realizarea acestui album, în condiţii grafice care-l facă să aspire la titlul de cea mai frumoasă ediţie românească a unei opere greceşti, n-ar fi fost posibilă fără sprijinul entuziast al doamnei Ekaterini Sofianou, preşedinta Grupului de companii SofMedica, legată prin familie de Egipt şi de oraşul natal al poetului. De menţionat că doamna Ekaterini Sofianou este unul dintre cei mai energici promotori ai lui Kavafis şi, în general, a literelor greceşti în România.
Moderatorul discuţiilor: Mihai Fusu Locația: UNITEM (Casa Actorului)
20.30, Party – Bar 513
Vineri, 30 august, ora 11.00
Prelegere cu Nis – Momme Stockmann, despre dramaturgia contemporană din Germania
Discuţii
Moderatorul discuţiilor: Moni Stănilă Locația: Sala studio “V. Cupcea”, (TNME)
14.30 – 17.00
Citirea textelor scrise la atelier cu Alina Nelega(România) Locația: Sala studio, V. Cupcea, (TNME)
17.30 – 20.30
Spectacolul-lectură, “Omul care mânca lumea”de Nis – Momme Stockmann
Traducere din limba germană: Ciprian Marinescu
Regia: Nis – Momme Stockmann(Germania)
Discuţii
Moderatorul discuţiilor: Moni Stănilă Locația: Sala mică “S. I. Şcurea” Teatrul de Revistă “Ginta Latină” Centrul Cultural German “Akzente”
Sâmbată, 31 august, ora 11.00
Prelegere cu Alina Nelega, despre dramaturgia contemporană din România Locația: Sala studio “V. Cupcea”, (TNME)
14.30 – 17.00
Spectacol – lectură, “Între noi e totul bine”de Dorota Maslowska
Traducere din limba poloneză: Sabra Daici
Regia: Katarzyna Raduszyńska(Polonia)
Discuţii
Moderatorul discuţiilor: Tomasz Kluz Locația: Tipografia 5
Duminică, 1 septembrie, ora 11.00
Prelegere cu Katarzyna Raduszyńska, despre dramaturgia contemporană din Polonia
Moderatorul discuţiilor: Tomasz Kluz Locația: Sala studio “V. Cupcea”, (TNME)
« Dramaturgia în film », 14.30 – 17.00
Vizionarea filmelor de scurt metraj, a tinerilor regizori din Republica Moldova
1. „Ana” în regia Nataliei Shaufert
2.„Între Edison și Tesla” în regia lui Mircea Bobînă
3. „Tata” în regia lui Leonid Cojocaru
Discuţii
Moderatorul discuţiilor: Dumitru Marian Locația: UNITEM (Casa Actorului)
17.30 – 20.30
Spectacolul-lectură, “Moldovashop, avem di tăti” de Olga Macrinici
Regia: Olga Macrinici(România)
Discuţii
Moderatorul discuţiilor: Constanţa Popa Locația: Vila Urbană, Str. Eminescu, 36 (Galleria Coral)
20.30 Închiderea Festivalului
After Party – Bar 513
PS « Atelierul de dramaturgie » condus de Alina Nelega, va avea loc zilnic, în perioada 27 – 29 august, 2013.
Începutul: ora,12:00 până la 17:00.
Locaţia: Sala Studio « V. Cupcea », a Teatrului Național « Mihai Eminescu » din Chișinău.
Doritorii de a participa la atelier, vor avea posibilitatea sa lucreze intensiv cu autorul dramatic Alina Nelega, să scrie texte în doar trei zile.
Pe data de 30 august (14.30 – 17.00), lucrările vor fi lecturate public și puse în discuție.
« Atelierul de dramaturgie » – compartiment « Workshop » din cadrul Festivalului Internaţional de Dramaturgie Contemporană « VERBARIUM » !!!
(« VERBARIUM FEST »: 27.08 – 01.09.2013, Chișinău, Republica Moldova)
– FIECARE EVENIMENT AL FESTIVALULUI VA FI URMAT DE DISCUȚII.
– TOATE SPECTACOLELE VOR FI LECTURATE ÎN LIMBA ROMÂNĂ.
– INTRAREA LA TOATE EVENIMENTELE DIN CADRUL FESTIVALULUI ESTE GRATIS!!!
Directorul « VERBARIUM FEST »: Oxana Buga (critic de teatru, 25 de ani)
Organizator: Centrul de Dramaturgie Contemporană (CDC) în parteneriat cu Uniunea Teatrală din Moldova (UNITEM)
Η Καρδιά του Ερασιτεχνικού Θεάτρου χτυπάει δυνατά για 14η συνεχή χρονιά στη Νέα Ορεστιάδα Έβρου
Δεκατέσσερα χρόνια συμπληρώνει φέτος το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου που διοργανώνεται στη βορειότερη και νεότερη πόλη της Ελλάδας, τη Νέα Ορεστιάδα Έβρου, όπου το Γκατζολάκι συνεχίζει να τρυπώνει τη μουσούδα του παντού, να πεισμώνει, να αισιοδοξεί, να χαμογελά, να ελπίζει και να καλεί τον κόσμο σε… θεατρική εξέγερση!
Έτσι, από την Κυριακή 1 έως και την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2013, διοργανώνεται το 14ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Νέας Ορεστιάδας με ένα πλούσιο πρόγραμμα θεατρικών παραστάσεων από όλη την Ελλάδα. Οι ερασιτεχνικοί θίασοι φτάνουν στον ακριτικό Έβρο για να λάβουν μέρος σε έναν θεατρικό διαγωνισμό που στόχο έχει την ανάδειξη του καλού Ερασιτεχνικού Θεάτρου και τη συνεχή βελτίωση του καλλιτεχνικού αποτελέσματος όλων αυτών που, χωρίς οικονομικές απολαβές αλλά με κατάθεση ψυχής, αφιερώνουν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής τους στο Θέατρο.
Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου το τιμώμενο πρόσωπο του φετινού Φεστιβάλ
Το 14ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Νέας Ορεστιάδας τιμά φέτος μια ξεχωριστή προσωπικότητα της Υποκριτικής Τέχνης, την ταλαντούχα δημοφιλή ηθοποιό Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Η αγαπημένη ηθοποιός θα παραβρεθεί στην Έναρξη του Φεστιβάλ, την Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου, όπου θα τιμηθεί από τους διοργανωτές σε ένα ειδικό αφιέρωμα που της ετοιμάζουν. Βραβευμένη στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης («Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί», 1981, Βραβείο Ερμηνείας Α΄ Γυναικείου Ρόλου) και στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού (Αθηνόραμα, «…Με τη σιωπή», 2007, Βραβείο Α΄ Γυναικείου Ρόλου), η Μίρκα Παπακωνσταντίνου συνεχίζει με ιδιαίτερα μελετημένα βήματα τη σημαντική πορεία της στην Τέχνη, αποδεικνύοντας συνεχώς ότι λατρεύει να ισορροπεί μεταξύ ακραίων χαρακτήρων, όπως πρόσφατα από τον επιθεωρησιακό… «Λέλο Βενιζέλο» έως τη «Μάρθα» στο «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ».
Η Κριτική Επιτροπή
Και φέτος εξαιρετικά σημαντικές προσωπικότητες του θεατρικού χώρου θα βρεθούν στη Νέα Ορεστιάδα ως μέλη της Κριτικής Επιτροπήςπου θα αξιολογήσει τις διαγωνιζόμενες παραστάσεις και θα διανείμει τα βραβεία. Πρόκειται για τους ηθοποιούς (αλφαβητικά):
Η πολύτιμη εμπειρία τους, η αδιαμφισβήτητη αγάπη τους για το θέατρο και η καλλιτεχνική τους συνέπεια, αποτελούν ισχυρά εχέγγυα για τη σωστή τους κρίση απέναντι στην ευαίσθητη ερασιτεχνική θεατρική δημιουργία.
Το Φεστιβάλ παρουσιάζει, όπως κάθε χρόνο, ο Αλέξης Κωστάλας.
Το Πρόγραμμα
Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο Νέας Ορεστιάδας, ώρα 9 μ.μ.
(σε περίπτωση κακοκαιρίας στο “Θέατρο ΔΙΟΝΥΣΟΣ”)
ΚΥΡΙΑΚΗ 1/9
– Τελετή Έναρξης.
– Θεατρική παράσταση εκτός συναγωνισμού:
“ο Μπακαλόγατος” ή “της Κακομοίρας” των Χ. & Γ. Γιαννακόπουλου
από το Θεατρικό Εργαστήρι Νέας Ορεστιάδας ΔΙΟΝΥΣΟΣ
– Τιμητικό Αφιέρωμα στη Μίρκα Παπακωνσταντίνου
ΔΕΥΤΕΡΑ 2/9
Θεατρική Ομάδα “ΑΣΤΕΓΟΙ” Μυτιλήνης
“Το Αυγό” του Φελισιέν Μαρσώ (μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης)
ΤΡΙΤΗ 3/9
“Το Μικρό Θέατρο” Αγρινίου
“Θα σε πάρει ο δρόμος” του Σάκη Σερέφα
ΤΕΤΑΡΤΗ 4/9
Φιλοπρόοδος Όμιλος Καρδαμύλων Χίου
“Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός” των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα
ΠΕΜΠΤΗ 5/9
“Θεατροδρόμιο” Κοζάνης
“Η νύχτα των μυστικών” του Γκαμπριέλ Αρούτ (μετάφραση: Κώστας Ιωαννίδης)
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6/9
Θεατρική Ομάδα Πυλαίας Θεσσαλονίκης
“Αρτούρο Ούι” του Μπέρτολτ Μπρεχτ (μετάφραση: Κώστας Σταματίου)
“Βίκτωρ” ή “Τα παιδιά στην εξουσία” του Ροζέ Βιτράκ (μετάφραση: Αλέξανδρος Κοέν)
ΚΥΡΙΑΚΗ 9/9
– Τελετή Λήξης με ένα ειδικό αφιέρωμα στο θέατρο – παράσταση Χοροθεάτρου, από την Ομάδα Χορού BALLETTAN σε χορογραφία Γιάννη Μαργαρώνη, με τη συμμετοχή ερασιτεχνών ηθοποιών του Θεατρικού Εργαστηρίου Νέας Ορεστιάδας ΔΙΟΝΥΣΟΣ.
– Θεατρική παράσταση από το Εφηβικό Τμήμα του ΔΙΟΝΥΣΟΥ με δύο μονόπρακτα: “Προς Κατεδάφιση” του Τ. Ουΐλιαμς και “Το Πανηγύρι” του Ζ. Κοκτώ
– Απονομή Βραβείων
———————————————————————————————————————
Διοργάνωση: ΔΙΟΝΥΣΟΣ Θεατρικό Εργαστήρι Νέας Ορεστιάδας
σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Αν. Μακεδονίας & Θράκης – Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, το Δήμο Ορεστιάδας και τη ΔΗ.Κ.Ε.Π.Α.Ο.
